กระทู้แนะนำตัวครั้งที่แล้วเริ่มยาว  ขอเชิญท่านผู้มาใหม่ เขียนแนะนำในกระทู้นี้แทนนะครับ

พ.อ.คชาภัช แก้วประทุมธร  กำลังศึกษาฝึกหัดปฏิบัติ สมถะและวิปัสสนากรรมฐาน

สงสัยคราวหลังคงต้องจับสัมภาษณ์ยาวๆเสียแล้ว(มั้ง)ครับ
เห็นหลังๆแต่ละคนคงเริ่มเขินอายที่จะเล่า
ทั้งแนวทางปฏิบัติมาก่อน และที่ปฏิบัติอยู่เป็นอย่างไรบ้าง :)

นั่นซิครับ คนแรกๆแนะนำตัวกันยาวๆทั้งนั้นเลย
( ^_^ )

          สวัสดีครับชาวลานธรรม หลังจากอยู่ข้างนอกตั้งนานก็เป็นอันว่าเกรงใจบอร์ดเสียจังจนต้องออกมาทักทายกันบ้าง  จะทักทายสั้นๆก็เกรงใจกระทู้ข้างบนอีก  ก็คงต้องแนะนำตัวอะไรมากขึ้นหน่อยล่ะครับ   ผม เพศชาย รุ่นน้องคุณสันตินันท์นิดหน่อย  เรียนสายวิทย์แต่กลับมาสนใจเรื่องจิต  ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าจะให้จัดประเภทแล้วปฏิบัติแนวไหนกันแน่  รู้แต่ว่าตัวเองสามารถเพ่งพลังภายในแบบเต๋าหรือฟาหลุนกงได้ขณะเดียวกันก็มีสติรู้อยู่กับปัจจุบัน แล้วก็พยายามปล่อยวางปัจจุบันนี้เสีย ระหว่างนั้นก็มีนิมิตปรากฎเป็นระยะๆ  แล้วก็ถอนจิตเสียก่อนถึงอัปปานาเรื่อยไป  มีครั้งเดียวที่ถึงอัปปานา  แค่ครั้งเดียวก็เกินพอที่จะเห็นเส้นทางแล้วล่ะครับ  ขอความกรุณาอย่าตรวจสอบกันเลยนะครับ  ผมไม่มีความรู้เรื่องปริยัติที่จะตอบแบบสัมภาษณ์ได้และด้วยเหตุนี้เลยอยู่วงนอกเรื่อยมา   เหตุผลจริงๆที่เข้ามาแนะนำตัวนี้ก็เพียงบ่งบอกว่า  อาจจะมีคนสนใจอยู่วงนอกอีกเยอะแยะที่คอยดูอยู่อย่างเดียว   การกลัวหรือระแวงตัวป่วนอะไรที่ว่านั้น มันทำให้เสียบรรยากาศจังเลย 

ยินดีมากที่ได้เข้ามาที่ลานธรรมค่ะ เป็นผู้มีความรู้ทางโลกและทางธรรมพื้นๆ  เรียนมาก็สายวิทยาศาสตร์  อ่านหนังสือธรรมต่างๆ แล้วได้มาศึกษาและปฏิบัติในสายหลวงพ่อฤาษีนานมากเช่นกัน  ชอบนำคำสั่งสอนที่ได้อ่านได้ยินไปพิจารณาเปรียบเทียบเชื่อมโยง แล้วจึงรู้ภายหลังว่าใช่ว่าจริงก็อีกนานหลายปีมาก ไม่สามารถทำสมาธิใดๆ ให้จิตอยู่นิ่งนานๆได้ ชอบศึกษาเพื่อความรู้ของตน จึงยังศึกษาต่ออยู่ทั้งทางโลกและทางธรรม  จุดมุ่งหมายคืออุทิศตนเพื่อเพื่อนมนุษย์เท่าที่กำลังกายและกำลังปัญญาจะทำได้

สวัสดีครับ พี่คชาภัช
ไม่แน่ใจว่าพี่เป็นศิษย์คุณแม่สิริใช่ไหมครับ

สงสัยคุณกลอรี่ จะต้องพัฒนาการแนะนำตัวแล้วละครับ
แบ่งเป็นช่อง ๆ ให้กรอกกันเลย น่าจะดี ผมเองก็ยอมรับว่าตอนแนะนำตัวครั้งแรกไม่อยากเปิดเผยประวัติส่วนตัวมากนัก อาจเป็นเพราะยังไม่คุ้นกับที่นี่ แต่เมื่อคุ้นมากขึ้นก็ยินดีเปิดเผยมากขึ้น แต่ทั้งนี้ก็สู้เปิดใจกันไม่ได้หรอกครับ

ผมว่ากระทู้หลังๆนี่ ไม่มีใครยอมเปิดเผย รายละเอียดเหมือนแรกๆ การบอกแค่นามปากกา
กับรายละเอียดที่มาสนใจ นิดๆหน่อยๆ ไม่เป็นการ
แนะนำตัวหรอกครับ อย่างนี้อ่านอยู่เฉยๆก็ได้
( ขอโทษครับที่อาจจะพูดแรงไปหน่อย)

นั่นนะซิ
สั้นเหลือเกิน
มีแบบform ดีใหมหนอ

อยากรู้ อยากเห็น อยากทดลอง อยากสัมผัส
คิดเอง ...

อยากทราบรายละเอียดของการนั่งสมาธิที่วัดปทุมวนาราม พอจะทราบรายละเอียดบ้างไหมคะ ช่วยตอบหน่อยคะ

ผมนายสงบครับ ยินดีที่พบผู้ใฝ่ธรรมทั้งหลายครับ

แบบฟอร์มบังคับคงไม่มีหรอกครับ  เพราะอยากให้อิสระในการแนะนำตัวมากกว่า   ตามที่รู้สึกว่าปลอดภัย  เพราะแต่ละคนมีนิสัยเปิดเผยไม่เท่ากัน   แต่อย่างน้อย ข้อมูลที่ควรให้ ก็ได้แก่
- email เพื่อจะติดต่อแจ้งข่าวสำคัญได้
- อายุ  เพื่อจะเรียกด้วยความเคารพอาวุโส ตามประเพณีไทย
- การศึกษาธรรม   เพื่อจะได้คุยธรรมะกันได้ถูกระดับ เพราะ
ถ้าพูดเรื่องที่ท่านรู้มากอยู่แล้ว ท่านอาจรู้สึกรำคาญได้  หรือ
อาจจะได้ระวังไม่พูดกระทบ ในสายการปฏิบัติของท่าน
- อื่นๆ  เช่น การทำงาน  เผื่อจะช่วยเหลือกันได้  นิสัย เพื่อจะได้
คุยกันถูกคอ ฯลฯ

อันนี้เป็น recommendation ครับ  ไม่ใช่ข้อบังคับ  เชิญตามสะดวกใจครับ

โอเค ครับคุณ morning_glory งั้นผมแนะนำตัวอีกทีครับ
ผมนายสงบ อายุ 25 ปี Email ก็ thanawit.s@tfb.co.th
อาชีพก็กินเงินเดือนธนาคารไปวันๆครับ แต่คงจะช่วยท่านเรื่องกู้เงินไม่ได้แต่
ถ้าท่านใดมีปัญหากับแบงค์ผมยินดีให้คำปรึกษาครับ โดยเฉพาะการเจรจาหนี้สินกับแบงค์ครับ
ส่วนเรื่องศึกษาธรรมก็ พอหัดนั่งสมาธิมาแต่เด็กแต่ก็ยังวนกับที่เพราะใจฟุ้งซ่านไปหน่อย
พระไตรปิฎกก็ศึกษามาพอควรครับ สำหรับตอนนี้ผมกำลังสนใจ
บทธรรมมะของหลวงปู่พุทธอิสระครับ โดยเฉพาะบทโศลกของท่านอ่านแล้วซึ้งจับใจครับ
ถ้าท่านใดสนใจเชิญที่ www.manager.co.th ครับ เอาล่ะขอแนะนำตัวเพียงแค่นี้ครับ

สวัสดีอีกครั้งครับ ก็คงจะต้องค่อยๆแนะนำรายละเอียด (รวมทั้งการปฏิบัติ) ของตัวเองไปเรื่อยๆแหละครับ เพราะไม่งั้นคนอื่นๆก็คงจำกันไม่หวาดไม่ไหว แค่เฉพาะเรื่องอายุก็จำกันไม่ค่อยจะได้แล้วครับ เพราะรู้สึกจะมีสมาชิกเพิ่มมากขึ้นทุกที (แต่อาจจะเป็นเพราะผมเป็นนักอ่านขาประจำมากกว่านักเขียน ก็เลยไม่ค่อยได้คุยอะไรอย่างเป็นทางการมาก) ก่อนอื่นก็ต้องขอบอกไว้ก่อนว่า ผมอายุ 28 ปีครับ ก็คงเป็นพี่ของหลายๆคน และเป็นน้องไม่กี่คน :) ก็อย่างที่บอกแหละครับ ว่า ผมกำลังเรียนเอกอยู่ที่อเมริกาด้านวัสดุศาสตร์ ถ้าจะติดต่อผมเป็นส่วนตัวก็ส่ง email ไปได้ครับที่ anucha@stanfordalumni.org และผมก็อาจจะต้องขอเปลี่ยนชื่อเป็น MrTEA เพื่อที่จะเอาไปใช้ได้ตอนเล่น IRC น่ะครับ
ก็ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนครับ (เป็นความกรุณาของคุณทรายแก้วที่แนะนำ webboard นี้ให้ผมทราบ)

I come from pantip library ka. K. Deedi, K. Kobe, and many other friends've
suggested this website. Lots of admiration for all of you who make a valuable
webboard and reply all the questions na ka..
I will be 27 next week. I'm studying science for living and reading for leisure.
I hope I will be able to change my career soon. Just start to study Dhamma
more seriously after having many disappointments with life.
Hope to learn more from you ka.  

สวัสดี กัลยาณมิตรทุกท่าน
รู้จักเวบนี้จากการเล่นPirch และจากการแนะนำของคนที่ชื่อ"ชิ้ง"  ยินดีที่ได้รู้จักทุกท่าน
ชื่อ: อาร์ท อายุ: 23 ปี จบเอกอังกฤษ จากมหาวิทยาลัยราม-คำแหง อาร์ททำงานสองแห่ง แห่งแรกเป็นองค์การของรัฐบาล แห่งที่สองเป็นบริษัทอิมพอร์ตของเอกชน
สนใจด้านธรรมะทั้งปฏิบัติ และทฤษฎี แต่ก็อยากปฏิบัติให้สม่ำเสมอมากกว่านี้  ยินดีที่จะได้รู้จักเพื่อนใหม่ที่สนใจธรรมะของพระพุทธศาสนาเหมือนกัน  คุยกันได้ที่Pirch ห้องลานธรรมเสวนาหรือทางอีเมล์ก็ได้  ขอบคุณ

สวัสดีค่ะ คุณกลอรี
   เช้านี้เพิ่งเปิดมาเจอ web นี้โดยบังเอิญ ขอชื่นชมกับ
การสร้างสรร และพยายามเสนอความหลากหลายทาง
พุทธศาสนา  โดยเฉพาะประสบการณ์ทางศาสนาภาย
หลังการปฏิบัติธรรมจะเป็นสิ่งที่สร้างความเชื่อมั่นขึ้นในตัวเอง
ได้เป็นอย่างดี  ทั้งนี้ต้องเกิดจากการศึกษาตามหลักการที่มี
สัมมาทิฏฐิในเบื้องต้น และมีสัมมาสมาธิเป็นที่สุด

    ที่กล่าวมาเป็นผลจากการศึกษาและปฏิบัติธรรมระยะ
หนึ่งตั้งแต่ปี 2532 เดิมหาหนังสือมาอ่านเอง จนกระทั่งปี
2536 จึงไปสมัครเรียนพระอภิธรรมที่วัดมหาธาตุฯ ท่าพระ จันทร์  ทุกวันนี้ดิฉันศึกษาอยู่ชั้นมหาตรี ( ชั้นสูงสุดเรียกชั้น
มหาเอก) นอกจากนี้ก็เรียนกรรมฐานจาก หลวงพ่อเสือ
ซึ่งสอนการพิจารณา รูป-นาม และหาเวลาว่างเข้าปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน ที่สำนักวิปัสสนาอ้อมน้อย อย่างน้อย
ปีละ 1 ครั้ง( 7 วัน ) ดิฉันคิดว่าตนเองโชคดี ที่มีโอกาสพบ
คณาจารย์ผู้มีความแตกฉานในทางปริยัติและการปฏิบัติ
ช่วยให้เข้าใจถึงจุดที่เป็นภาวะวิกฤติของชีวิตอย่างตรง
ประเด็นมากขึ้น  ได้คำตอบในส่วนของความทุกข์ตนเองดีขึ้น

        ดิฉันเป็นพยาบาล อยู่แถวตรงข้ามท่าพระจันทร์
อายุ 38 ปี จบ วทบ.(พยาบาล) และปริญญาโทอักษรศาสตร์
(ศาสนาเปรียบเทียบ) ชอบศึกษาปรัชญาและศาสนาในส่วน
ของวิปัสสนากรรมฐาน   คิดว่าตนเองมีความเข้าใจถึงธรรมชาติของความคิด  พอที่ตอบปัญหาเกี่ยวการดำรงชีวิต
ที่เดือดร้อนน้อยที่สุด

คงจะไม่เวอร์เกินไปสำหรับการเปิดตัวครั้งแรกนะคะ ยินดี
รับใช้ และเป็นผู้ร่วมสนทนาที่ดีค่ะ

ผมขอสมัครเป็นสมาชิกลานธรรมะด้วยสักคนน่ะครับ ผมไม่แตกฉานเรื่องพุทธศาสตร์มาก แต่ผมอ่านศึกษาจากหนังสือท่านพุทธทาส เกือบทุกเล่ม  เพื่อให้มีสติ อยู่กับปัจจุบัน เท่านั้นเอง
apai19@yahoo.com

ที่ผมได้รู้เวบนี้  เพราะว่าได้เข้าไปอ่านกระทู้ที่เวบบอร์ดของพันธ์ทิพย์  ได้รับการแนะนำจากคุณ kaan จะลองเข้ามา  ปกติผมจะตั้งกระทู้ไว้ที่บอร์ดพันธ์ทิพย์ ถ้าท่านใดแวะเข้าไปเจอก็ลองแสดงความคิดดูนะครับ

ผมอายุยังน้อยวัยแค่  23 ปี  แต่สนใจทางด้านศาสนาและปรัชญา  ก็เลยทำให้ต้องวนเวียนอยู่กับทางด้านนี้  และพอจะรู้ธรรมะบ้างพอประมาณ  แบบงูๆปลาๆครับ  พอจะเอาตัวรอดจากกิเลสบ้างไม่ได้บ้าง 
แต่ก็ไม่ท้อที่จะเลิกศึกษา  ก็ยังคงศึกษาอยู่และจะคงศึกษาตลอดชีวิตครับ
-  ชอบอ่านหนังสือ  ที่เป็นแนวปรัชญามากกว่าการนั่งสมาธิ  คือว่าไปทางวิปัสสนามากกว่า  ชอบใช้ความคิด  เห็นอะไรที่พอน่าจะเป็นประโยชน์หรือว่าทำให้มีปัญญาขึ้นอีก  ก็จะเอามาคิด   บ้างครั้งก็คิดได้ไม่ลึกหรอก  แต่ต้องการให้มันเป็นนิสัยมากกว่า   จะได้คิดเป็น  แล้วต่อไปจะได้ทำเป็นในโอกาศข้างหน้า 
-ชอบอ่านหนังสือ ของท่านพุทธทาส  ของท่านพระธรรมปิฏก  เป็นต้น  
-ชอบวิเคราะห์ปัญหาวงการสงฆ์  ว่ามีปัญหาอะไรบ้าง   ปัญหาที่เกิดจากตัวพระสงฆ์เอง 
-ชอบวิเคราะห์หลักธรรมะทั่วไป  บอกไม่ได้ว่าข้อธรรมอะไร บ้าง  เพราะเห็นว่าสิ่งทั้งหลายเป็นธรรมหมด 

สุดท้ายแล้ว( เพราะว่าคิดไม่ออกว่าจะพิมพ์อะไรลง)
คงได้รับอนุเคราะห์ด้วยคำแนะนำและชี้แนะจากท่านทั้งหลายด้วยดี  และจะรับคำชี้แนะด้วยความยินดียิ่งและจะนำไปพิจารณาเพื่อพัฒนาตนเอง  ขอฝากเป็นลูกเป็นน้องสักคนครับ  

ถ้าต้องการจะคุยหรือว่าสนทนากับผมก็ลองเมลล์มาได้ครับ  ที่ narongpt2@yahoo.com

ผมมีอายุ 42 ปี สนใจทางด้านศาสนาและปรัชญามาตั้งแต่สมัยยังเป็นนักเรียนชั้นมัธยม และก็ได้ปฏิบัติสมถะวิปัสนาตลอดมาเป็นช่วงๆ เคยไปถือบวชเนกขัมมะมา 2-3 ครั้ง และก็ได้เคยไปปฎิบัติธรรมที่วัดป่าบ้านตาดมาครั้งหนึ่ง แต่จนถึงปัจจุบันก็ยังไม่มีความก้าวหน้าในธรรมสักเท่าไหร่เลย แต่ผมก็ไม่รู้สึกท้อถอยอะไร ก็ยังพยายามศึกษาและปฎิบัติด้วยตัวเองอยู่ที่บ้านไปเรื่อยๆ เมื่อผมเปิดมาเจอ web นี้ รู้สึกดีใจมากที่ได้มีโอกาสพูดคุยกับเพื่อนๆ ที่มีความสนใจในเรื่องเดียวกัน

ให้ผมแนะนำตัว ก็ได้ครับ ยังเป็นวัยรุ่น เพิ่งจบปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยเอกชน  ไม่มีความรู้ทางธรรมมากนัก กำลังเริ่มศึกษาแสวงหาความจริง ไม่ใช่ของปลอม นิสัยชอบพูดตรง ไม่อ้อมค้อม สังคมไทยไม่ค่อยจริงใจกัน ทำให้ผมอึดอัด ผมไม่ชอบคนหลอกลวงคน คนขี้โม้ โอ้อวด เข้ามาในลานธรรมอ่านไปสัก น่าสนใจ คนดีก็มี คนขี้โม้ก็มาก ความสัมพันธ์ของคนในลานธรรมนั่นแหละที่ผมสนใจ  ผมไม่มี email เพราะยังต้องอาศัยคอมพิวเตอร์คนอื่นใช้ 

ขอแนะนำตัวนะคะรับรองว่าเป็นความจริงทุกประการ
ชื่อจริง-นามสกุลจริง  *น.ส.นรัญธร  ปรางพรม*  อาศัยอยู่ที่เชียงใหม่ และที่เข้ามาใน Web นี้ได้เพราะเพื่อนคนหนึ่งที่เขาเป็นคนดีมากๆ แนะนำมานะคะชื่อ "น้ำฝน" และก็เพื่อนๆ พี่ๆ ในลานธรรมอีกหลายคนแนะนำมา โดยเริ่มแรกได้เข้าไปคุยกับฝนก่อนที่ห้องลานธรรมเสวนา ช่วงนั้นเป็นช่วงที่มีปัญหามากและไม่สามารถปรึกษาใครได้ ซึ่งฝนเขาก็รับคำปรึกษาจากเราและเขาก็เป็นเพื่อนคนเดียวในนี้ที่ดีกับเรามากๆ และหนิงก็ขออภัยด้วยถ้าทำให้ฝนเขาลำบากใจในหลายๆเรื่อง ซึ่งตอนนี้นะฝน.. เรากำลังปรับปรุงตัวเองเป็นอย่างมาก ให้มีสติตลอด.. จะคิดจะทำอะไรก็จะให้มีสติ และอยู่ในศีล 5 ตามที่ฝนแนะนำมา ซึ่งพี่ๆ ทุกคนในนี้ล้วนแต่เป็นคนดีกันทั้งนั้น  เราเองเหมือนคนไม่ดีเลย  แต่ก็ขอแนะนำตัวนะคะ และขอขอบคุณในความมีน้ำใจของเพื่อนๆ ทุกๆคน ละก็ ifon ด้วยนะ
รักเพื่อนในนี้ทุกคนมากๆ

เข้ามาครั้งแรกติดใจมากครับ  น่าสนใจมากครับ

  สวัดดีครับ ,แนะนำตัวนะครับ
ตอนนี้ผมเรียนอยู่ที่ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ชั้นปีที่ 1
อายุ 17 ครับ  สนใจการปฏิบัติธรรม ชอบ website นี้มากครับ เพราะทำให้ผมได้ความรู้หลายอย่าง
email มาคุยกับผมได้นะครับ ที่ s2010271@kmitl.ac.th  icq: 26018272
icq ไม่ค่อยได้ใช้เพราะไม่ค่อยได้กลับบ้านน่ะครับ :p)

แต่ผมก็ยินดีฟังปัญหาธรรมะ และยินดีรับคำแนะนำเสมอครับ ขอบคุณครับ

ยุคสาม

Waddee krab My name is Nuthapol Rattanapunvorakul krab. My email is nuthapol@hotmail.com. I'm 23 years old. I'm just a bad beginner(very lazy) in Dharma krab. I prefer reading than discussing right now. Anyway, nice to meet all of you krab.
By the way, my nick name is Boy krab.

คุณยุคสาม อยู่คณะอะไรครับ ผมก็จบลาดกระบังเหมือนกัน คงจะเป็นรุ่นพี่คุณยุคสามหลายปี
แต่รู้สึกยินดีครับที่ได้รู้ว่ามีรุ่นน้องที่ใฝ่ธรรมครับ

คณะวิศวกรรมศาสตร์ ครับ
และยินดีที่ได้รู้จัก พี่บัณฑิตใหม่อีกคนครับ

สวัสดี กัลยาณมิตร ที่เคารพรักทุกท่าน ขอแนะนำตัวเพิ่มเติม  คชา แปลว่า ช้าง  ภัช  มาจากเภสัช แปลว่า ยา หรือ หมอ เลยเหมาเอาว่า ชื่อ หมอช้าง เป็นลูกศิษย์ คุณแม่ ดร.ศิริ กรินชัยอาจารย์ใหญ่วิปัสสนาฝ่ายฆราวาสท่านสอนวิปัสสนากรรมฐาน มาร่วม 50 ปี ได้ไปปฏิบัติกับท่านครั้งแรก 7 คืน 8 วัน ที่ยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทย เกิดการเปล่ียนพฤติกรรมจากเดิมไปในทางตรงข้ามโดยสิ้นเชิงจากไม่เคยรักษาศีล ได้เลย ต่อแล้วต่ออีกมาหลายปี จนอายุเข้า 42 ก็สามารถทำได้    ไม่นึกว่าในโลกนี้จะมีวิชาที่ดีๆ อย่างนี้เห็นผลภายในระยะเวลาอันสั้น และยังได้รับอานิสงฆ์อย่างมากมาย ชีวิตพบความสุขและเป้าหมายที่ค้นหามาหลายขุมแล้ว อยากให้เพื่อนกัลยาณมิตรได้พบบ้าง ด้วยการ เจริญสติ ฝึกปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน แนวทางสติปํัฏฐาน4 พิจารณา กาย เวทนา จิต ธรรม อยู่กับอารมณ์ปัจจุบัน เห็นเป็น รูปกับนาม และพระไตรลักษณ์ เพียงแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว แต่ต้องปฏิบัติต่อเนื่อง รู้ปัจจุบัน เหมือนเราหายใจเข้าออกตลอดเวลา แล้วจะพบกับความสุขที่พวกเราทุกคนค้นหากันมาหลายกัปป์แล้ว หรือเรียกอีกอย่างก็คือ มรรคมีองค์8 ( ย่อเหลือ ศีล สมาธิ ปัญญา ) แล้วจะเล่าต่อในโอกาสต่อไป

สวัสดีกัลยาณมิตรผู้แสวงหาหนทางแห่งความพ้นทุกข์ที่เคารพรักทุกท่าน  ขอโทษด้วยเข้ามาครั้งแรกไม่ทราบกฎ  กติกา มารยาท  ดีใจที่ทุกท่านใฝ่ในธรรม  ขอแนะนำตัว  ชื่อ คชา แปลว่า ช้าง   ภัช  มาจาก เภสัช คือ ยา หรือ หมอ รวมแล้วเหมาเอาว่า หมอช้าง  ก็แล้วกัน  ทำงานทหาร อายุ 44  เป็นศิษย์คุณแม่ ดร.สิริ กรินชัย   พึงเริ่มฝึกปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานคร้ังแรกเมี่อ ก.พ. 40 ที่ยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์  7  คืน 8 วัน  ออกมาแล้วเปลี่ยนพฤติกรรม พลิกผันชีวิตไปในทางตรงข้ามกับอดีตทันที และยังได้รับความสุขและอานิสงฆ์ธรรมะจัดสรร ให้ได้พบแต่สิ่งดี ๆ มากมาย และได้พบทางสายเอก อริมรรคมีองค์ 8  ไม่คิดว่าจะมีวิชาดีที่สุดในโลกหลงเหลือให้ได้เรียนรู้ฝึกปฏิบัติ  ปัจจุบันมีความสุขมาก อยากให้เพื่อนกัลยาณมิตรได้พบบ้าง  แล้วทุกคนก็จะรู้จักคำว่าอ๋อ ชีวิตมีแค่นี้เอง เกิดมาเพื่อเดินทาง ที่หมายคือ ที่จิตของทุกคนเรียกหาเป็นสภาวะแห่งความพ้นทุกข์  แต่ก่อนเป็นคนอารมณ์ โมโหง่าย รักษาศีล 5 ไม่ได้เลย  ปฏิบัติ 7 วัน รักษาได้ยิ่งชีวิต ยอมตายดีกว่าผิดศีล  อารมณ์เย็นเหมือนนำ้แข็ง มีสติกำหนดรู้อยู่กับปัจจุบันกับการเคลื่อนไหวของ กาย เวทนา จิต และ ธรรม    มองให้เห็นทุกอย่างเหลือเพียงรูปกับนาม  ยกจิตขึ้สู่พระไตรลักษณ์ เห็นเป็น อนิจจัง ทุกข์ขัง อนัตตา   หรือ ทุกสิ่ง เกิดขี้น  ตั้งอยู่ และ ดับไป   เราจริง ๆ คือใจเท่านั้น  บุญ กับบาปเท่าน้ันที่ติดไปกับใจเรา ผู้สะสมอะไรก็จะได้สิ่งนั้นไปในภพภูมิต่าง ๆ 31 ภพภูมิ   พวกเราจงมาละทั้งบุญและบาป   เริ่งปฏิบัติตามอริมรรคมีองค์ 8 หรือ ศีล สมาธิ ปัญญา  หรือมหาสติปัฎฐาน 4   พิจารณา กาย  เวทนา จิต ธรรม  อยู่เนือง ๆเถิด   มีประการณ์จะเล่าให้ฟังอีกเยอะ

สวัสดีครับ พี่ ๆ เพื่อน ๆ ที่มีธรรมะอยู่ในสายเลือดทุกท่าน ผมรู้สึกดีใจและเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้รู้จักWebsiteนี้ จากพี่สาวที่น่ารักคนหนึ่ง...พอได้อ่านแล้วจิตใจที่เคยทุกข์ร้อนตลอดเวลาก็เย็นลงเสมือนจิตใจที่ร้อนเป็นไฟโดนนําเย็นชะล้างสิ่งโสมมทั้งปวง ต้องขอขอบคุณพี่ๆ ที่สร้างเวปนี้ขี้นมา มีอะไรแนะนําผมได้ครับที่ superbank@moonman.com ผมยังอ่อนมากในเรื่องธรรมะ เนื่องจากเพิ่งศึกษา...ขอบคุณพี่สาวสุดน่ารักของผมที่ทําให้ผมได้พบแก้ววิเศษอย่างเวปนี้ครับ แล้วผมจะเข้ามารับการสั่งสอนและแสดงความคิดเห็นนี้ครับ ขอบคุณครับ

ได้กลับมาอ่านที่น้องๆพี่ๆแนะนำตัวกัน
และก็คำเรียกร้องจากคุณทองคำขาวและคุณปิ่นว่าให้ทุกคนช่วยแนะนำตัวกันยาวๆ
นอยก็เลยถือโอกาสมาแนะนำตัวเพิ่มเติมจากที่เคยแนะนำไปแล้ว(เพราะที่เคยแนะนำไปสั้นมาก)
เริ่มกันเลยนะค่ะ
นอยเป็นชื่อเล่นจริงๆที่คุณพ่อคุณแม่และครอบครัวใช้เรียกค่ะ
ส่วนชื่อจริงของนอยก็คือ วัสยามน ก้อนแก้ว
ตอนนี้ก็อายุ24ปีแล้วค่ะ และยังเป็นนักศึกษาอยู่ค่ะ กำลังเรียนต่อทางด้านบัญชี
อยู่ที่Wollongong University ประเทศออสเตเรีย
ส่วนประสบการณ์เกี่ยวกับการฝึกสติก็ไม่มากมายอะไร
เพียงแค่เคยไปเข้าคอร์สของคุณแม่สิริมา3ครั้ง 
ส่วนสาเหตุครั้งแรกที่ทำให้สนใจธรรมะก็คือในช่วงอายประมาณ19-20ปี
นอยพยายามหาสาเหตุให้ได้ว่าคนเราเกิดมาทำไม ต้องเรียนหนังสือ ทำงานไปเพื่ออะไร
จะต้องแข่งขันแย่งชิงกันไปทำไม แล้วก็คิดว่าศาสนาพุทธก็มีแต่สวดมนต์พิธีต่างๆไม่เห็นจะช่วยเหลืออะไรได้เลย
ก็ขนาดที่จะเปลี่ยนศาสนาก็เคย แต่คุณแม่ก็ขอไว้
และบอกว่าให้ลองศึกษาศาสนาพุทธที่นอยคิดว่ารู้หมดแล้วให้ดีซะก่อน
แล้วก็ขอให้ลองไปเข้าคอร์สของคุณแม่สิริดู
พอนอยได้ไปก็ทำให้รู้ว่าจริงๆแล้วศาสนาพุทธที่นอยคิดว่าไม่มีอะไรนั้นมีอะไรมากอะไรมากกว่าที่นอยคิดมากนัก
จากทีเคยไม่เข้าใจเลยว่ารูปนามคืออะไร(ก็เข้าใจแบบโลกๆนะค่ะว่ารูปก็คือสิ่งที่สัมผัสได้ นามก็คือสิ่งที่สัมผัสไม่ได้)
ฟังอย่างไรก็ไม่สามารถเข้าใจได้ว่าเสียงกลิ่นเป็นรูปได้อย่างไร
แล้วคำพูดที่ว่าเห็นก็สักแต่ว่าเห็น ได้ยินก็สักแต่ว่าได้ยินคืออะไร
จนต้องรู้ด้วยตัวเองเท่านั้นว่าคืออะไร
จึงได้เข้าใจว่าศาสนาพุทธเป็นสิ่งที่ต้องรู้ได้ด้วยตัวเองเท่านั้น จะให้ใครมานั่งพูดให้ฟังก็ไม่ได้
(แหะๆๆ แต่ถึงรู้แบบนี้นอยก็ยังไม่ค่อยขยันอยู่ดี ยังเป็นนอยผู้ขี้เกียจอยู่ดี
_/i\_ ขอโทษเพื่อนๆพี่ๆน้องๆผู้ตั้งใจทุกคนด้วยนะค่ะ)
อย่างไรก็ตามนอยก็ดีใจมากค่ะที่ได้มีโอกาสมารู้จักกัลยาณมิตรทุกคนในที่นี้
ขอฝากเนื้อฝากตัวอีกครั้งค่ะ _/i\_
ุ

พอดีเปลี่นยเครื่องใหม่น่ะครับ
แนะนำตัวอีกครั้งแล้วกันนะครับ

สวัสดีทุกท่านครับ
รู้จักลานธรรมนี้มานานครับตั้งแต่อยู่ที่กลุ่มห้องสมุดนั่นแหละครับก็นั่งอ่านติดตามมาเรื่อยๆแต่ก็ไม่ค่อยได้เสนอความคิดเห็นเท่าไหรครับ
ผมอายุ 22ครับจบจาก สจพ.ปีนี้เองก็พึ่งจะสนใจในทางธรรมนี้ไม่นานเท่าไหร่ครับเพราะความรู้ทางนี้ยังน้อยเลยไม่ค่อยกล้าแสดงความเขลาของตัวเองเท่าไหร่เลยได้แต่นั่งอ่าน
กระทู้จากท่านอื่นๆซะส่วนมากครับ ตอนแรกก็คิดดีหรือเปล่าที่จะลงแนะนำตัวเพราะไม่ค่อยได้มีส่วนร่วมเท่าไหร่
แต่ก็มาคิดว่าแนะนำก็ดีเพื่อคนอื่นจะได้รู้จักและจะได้ถามบางสิ่งบางอย่างที่ตัวเองสงสัยได้ง่ายขึ้น
ก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ

ท่าทางในลานธรรมจะมีลูกศิษย์คุณแม่สิริอยู่พอสมควรเหมือนกันนะคะ  หนูก็เคยเข้าอบรมกับคุณแม่สิริมาหลายครั้งแล้วค่ะ ที่บ้านที่เชียงใหม่ก็เป็นเจ้าภาพจัดอบรมช่วงระหว่าง 1-8 พ.ย ของทุกปีด้วย (พึ่งเสร็จไปเมื่อวานนี้เอง) จัดติดต่อกันมาได้ 14-15 ปีแล้ว เมื่อก่อนคุณแม่สิริจะมาสอนเองด้วย แต่ในระยะช่วง 4-5 ปีหลัง ท่านไม่ค่อยแข็งแรงแล้ว ก็เลยไม่ได้มาสอน

เมื่อเช้านี้ได้โทรศัพท์คุยกับคุณแม่ ถามว่าเป็นยังไงบ้าง ที่บ้านจัดอบรมวิปัสสนาปีนี้ คุณแม่บอกว่าปีนี้อาจารย์วิชัย ซึ่งเป็นวิทยากรเจ้าประจำ ท่านมาบรรยายธรรมะ โดยได้ทำเป็น PowerPoint presentation มาประกอบการบรรยายธรรมของท่านด้วย (แถมมี animation ด้วยนะ อิอิ) ไม่รู้ใช้ LCD Projector ด้วยรึเปล่า ไฮเทคจริงๆ 

ดูสิเนอะ สมัยสิบปีก่อน เรานั่งฟังบรรยายธรรมเหมือนฟังพระเทศน์ ต่อมาก็ก้าวหน้าขึ้นมาหน่อย วิทยากรบางท่านก็อาจมีภาพโปสเตอร์ใหญ่เขียนแผนผังบรรยายธรรมประกอบ เดี๋ยวนี้ ถึงขั้นมีคอมพิวเตอร์ notebook และทำเป็น PowerPoint presentation มาประกอบการบรรยายธรรมซะแล้ว ในลานธรรมนี้ พวกเราก็กำลังนั่งสนทนาธรรมผ่านคอมพิเตอร์และอินเตอร์เนทกันอยู่ เรียกว่าตอนนี้ เรากำลังเข้ายุคพุทธะไอทีเต็มตัวเลยนะเนี่ย อิอิ

คุณหนูเคยฟังเรื่องพระอรหันต์พลิกฝ่ามือของคุณวรากร ไรวา รึเปล่าค่ะ นอยชอบเรื่องนี้มากเลยค่ะ

ส่งอีกทีค่ะ เพราะรู้สึกว่าจะพิมพ์ชื่อตัวเองผิดค่ะ (แหะๆๆ พิมพ์ดีดไม่ค่อยคล่องค่ะ)
คุณหนูเคยฟังเรื่องพระอรหันต์พลิกฝ่ามือของคุณวรากร ไรวา รึเปล่าค่ะ นอยชอบเรื่องนี้มากเลยค่ะ

ผมเรียนมาน้อย ตอนนี้ทำงานอยู่ เด็กๆได้แต่ไปวัดตามประสาคนบ้านนอกตอนนี้กำลังเร่งศึกษาธรรมอยู่ อย่างไร
ขอคำแนะนำด้วยนะครับ ดีใจครับที่ได้มีโอกาสเรียนรู้ ธรรม และถือว่าผมโชคดีที่ได้เกิดมาเจอ ธรรม 

สวัสดีค่ะ เม..ลูกสาวหมอประสาน คุยประจำอยู่ที่ www.thebangkok.com มาเยี่ยมลานธรรมจากคำแนะนำของ "เขาชื่อกานต์" (หน้าปรัชญา)
อบอุ่นดีนะคะที่นี่ เขาเรียกอะไรนะ..ญาติธรรม พร้อมหน้าเลย

ถึงคุณนอย
เคยฟังแล้วค่ะ ชอบมากเหมือนกันค่ะ รู้สึกจะเป็นเรื่องโปรดที่สุดของหนูด้วยค่ะ : )

99 keam.ครับ ตี 5 กนกได้พบธรรมะทำให้สุขสบายกาย วาจา ใจ ดีแท้ และถ้ามีเนื้อหาให้อ่านบ่อย ๆ ก็จะดียิ่งขึ้น ชอบอ่าน เพราะเป็นครูสอนศาสนา ต้องการพัฒนาความรู้ทางด้านศาสนาของคนรุ่นใหม่ที่เสนอแนวคิด หรืออื่น ๆ เพื่อรู้และนำไปบอกต่อ หากคุยหน้าจอใช้ pi

สวัสดีคะชื่ออุ๊นะคะอายุ21ปีอยู่ม.ช  ได้มาอ่านเวบไซต์นี้จากการเข้าsanook.comเพิ่งรู้ว่ามีคนสนใจธรรมะเยอะขนาดนี้ก็ดีใจด้วยนะคะ  เราไม่ใช่คนธรรมะธรรมโมเท่าไหร่หรอกแต่สนใจทางนี้บ้างก็เท่านั้นเอง   เรามีข้อขัดแย้งในตัวเองอยากจะถามเพื่อน ๆพี่ ๆ น้อง ๆที่นี่ดูว่า  จะมีความคิดเห็นกันอย่างไรก้อช่วยเขียนตอบมาจะดีใจมาก ๆ เลยคือเราเพิ่งจะมาเรียนที่เชียงใหม่นี่  ที่เชียงใหม่นี่มีพระปฏิบัติเยอะมากจากที่ไม่เคยรู้อะไรมาก่อนเลย   ก็รู้เพิ่มขึ้นมาก   รู้วิธีนั่งสมาธิเคยไปนั่งกับพระอาจารย์รัตน์  วัดดอยเกิ้ง จ.แม่ฮ่องสอน  และแม่ชีรุ้งเดือน  ที่วัดนิโรธาราม   ได้เข้าใกล้ธรรมะมากขึ้น   มีเพื่อนที่ม.ช.นี่ศรัทธาถึงขนาดไปบวชทั้ง ๆที่ยังเรียนไม่จบ  เราก็ศรัทธาเขานะ   แต่เรามีข้อขัดแย้งในตัวเองและพร้อมทั้งสงสัยในตัวเพื่อน ๆพี่ ๆที่นี่  จะว่าเราก็ได้นะ  คือเราสงสัยมานานแล้วว่าตัวเราเองคิ ดว่าเป็นคนดีสนใจธรรมะนี่แหละ   แต่ว่าเรื่องความรักน่ะ   ทุกคนที่นี่ก็ต้องมีใช่ไหมไม่งั้นก็คงต้องไปบวชกันแล้ว     และคนที่สนใจธรรมะน่ะก็ไม่ใช่ว่าจะต้องเป็นคนดีเสมอไปซะเมื่อไหร่เหมือนกับตัวเราเองนั่นแหละที่    บางครั้งก็คิดว่าตัวเองเป็นคนดีมากแต่คิดไปคิดมาก็ไม่ใช่สักหน่อยยังมีความเห็นแก่ตัวอยู่อีกเยอะมาก   ยิ่งวันนี้วันที่13พ.ย43  เจออย่างจัง  คือไปนั่งสมาธิมาแล้วคนที่ไปมีจำนวนเยอะมากกว่าที่จะให้นั่ง   แล้วเราไปตอนช่วงพักพอดีซึ่งเราคิดว่าที่นั่งสมาธิในวัดนั่นนะเป็นของสาธารณะนะใครมาก่อนก็ต้องได้ก่อน   ในเมื่อเขาไม่ได้นั่งอยู่ตรงนั้นก็ไม่น่าที่จะมีการถือครองเป็นเจ้าของได้   เราก็เลยเข้าไปนั่งเพื่อรอที่จะนั่งสมาธิ   ปรากฏว่า นั่งไปได้สักครู่มีผู้ชายอายุ40กว่า ๆ วัยกลางคนเข้ามาแล้วพูดทวงที่คืนบอกว่าที่นั่นเป็นที่ของเขา  เขานั่งมาก่อนหน้านั้น   ซึ่งเราไปทีหลังก็เลยไม่รู้   แต่เราก็คิดว่าต้องมีคนนั่งอยู่แล้วหล่ะ   แต่ในเมื่อไม่มีของจับจองและมันก็เป็นที่ของวัดเป็นที่สาธารณะก้อไม่น่าจะมีเจ้าของได้   เขาแสดงความเป็นเจ้าของกันออกมาทุกคนในบริเวณที่นั้น  คือมีที่ว่างไม่มีคนนั่งแต่ปรากฏชื่อเจ้าของกันแล้วทุกคน    ทำให้เราคิดว่านี่ขนาดการนั่งสมาธินะเนี่ย  ยังมีการแก่งแย่งกันขนาดนี้   เราไม่สงสัยเลยที่เกิดสงครามแย่งที่ดินทำกินติมอร์หรือต่างชาติแย่งเกาะน้ำมันกัน   แต่เรามีคำถามเกิดขึ้นในใจว่านี่คนที่ไปวัดนะเนี่ยจิตใจเขาก็น่าจะดีระดับนึงยังขนาดนี้อย่าพูดถึงคนที่ไม่มีธรรมะในหัวใจเลย   จะขนาดไหน  ถ้าใครมีความคิดเห็นยังไงเกี่ยวกับเรื่องนี้จะชี้แนะก็เชิญได้ที่e-mail adress ข้างบน  เราจะพยายาม!!!!ทำใจให้เป็นกลางรับฟังความคิดเห็นของทุก ๆคนคะ....ด้วยความจริงใจ

     ยินดีมากเลยที่เจอเวบไซด์นี้    รู้จักศาสนาและปฏิบัติมาเช่นที่คุณเด็กบ้านนอก
บอกเลยล่ะ   แต่ก็รู้สึกว่ามันมีทุกข์อยู่เรื่อย และคนที่รักมากเข้าวัดอยู่
เรื่อย แต่ท่านก็จัดการกับเรื่องทางโลกไม่ค่อยได้    อย่ากระนั้นเลยเราจะไม่ทำ
อะไรตามๆใครอีกแล้วเราจะศึกษาเอง    ก็หาหนังสืออ่านมาเรื่อย
ทั้งหนังสืองานศพ   ท่านพุทธทาส   แต่ก็ยังเป็นภาพที่เบรอๆ  บางครั้ง
คล้ายจะเห็นแสงสว่าง  บางครั้งก็ตาฝ้าฟาง  แต่ยังไม่ถอยค่ะ
คุณjane  อย่าเพิ่งถอยนะคะ   คิดอย่างคุณอยู่บ่อยเหมือนกัน
แต่พิจารณาแล้วว่าธรรมะของพระพุทธองค์   ผู้ปฏิบัติเท่านั้นจะรู้ได้ด้วยตนเอง
เมื่อเจอคนหมู่มากก็คล้ายทดสอบเราไปด้วยในตัว    ชื่อพิงค์ ค่ะยินดีเสวนาธรรมกับ
ญาติธรรมทุกท่าน

ยินดีมากครับที่ได้รู้จักญาติธรรม ทุกๆ ท่าน
ผม ยุคสาม ครับ บน irc ก็ Yuk3 นะครับ       

สวัสดีครับ เข้ามาครั้งแรกครับโดยการแนะนำจากน้อง moring_glory  รู้สึกดีใจมากครับที่ได้เห้นเว็ปบอร็ดแห่งนี้ ผมปกตินั่งสมาธิให้จิตสงบได้ แป๊ปเดียว ไม่เกิน 15 นาที เคยนั่งนานๆ จนบางทีมันกลัวเพราะ จะมีความรู้สึกที่เกิด แต่ผมไม่เข้าใจเสมอ เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้นั่งแล้ว เพราะงานเยอะไปหมด
ยังไง ฝากเนื่อฝากตัวไว้คนนึงด้วยนะครับ

ถึงคุณอุ๊ (jane01)
มันเป็นธรรมดามากค่ะ ถ้าคุณจะเจอคนที่ไม่ได้สนใจธรรมะเลย แต่มีจิตใจดีงาม หรือนิสัยดีกว่าคนที่สนใจธรรมะเข้าวัดเข้าวาเยอะ 

คนที่ไม่ได้สนใจธรรมะ ไม่ได้เข้าวัด ทำบุญ ฟังธรรม นั่งสมาธิ แต่เค้าก็มีพื้นฐานจิตใจดี นิสัยดีมากๆ หาได้ทั่วไปค่ะ และคนที่เข้าวัดทำบุญฟังธรรม นั่งสมาธิ แต่ยังทำนิสัยแย่ๆ ก็ยังมีอยู่มาก  หนูเจอมาเยอะแล้วค่ะ  เพราะฉะนั้น เราวัดคนไม่ได้จากสิ่งที่เห็นภายนอกหรอกค่ะ

ว่าแล้วก็ขอยกตัวอย่างหน่อยดีกว่า เพื่อนสนิทคู่หูของหนูเองแหละ ที่ไม่สนใจธรรมะเลย ไม่ชอบเข้าวัด ฟังธรรม อะไรทั้งสิ้น เรื่องทำบุญนี้ เค้าก็ทำบุญเพียงเพื่อต้องการช่วยเหลือ แต่ไม่ได้ต้องการหวังอะไรจากการให้นั้น นอกจากความสุขใจ สบายใจที่ได้ให้  แถมเป็นคนมีศีลอยู่แล้วโดยธรรมชาติ ไม่ต้องพยายามรักษา

โดยพื้นฐานนิสัยและจิตใจของเค้า เป็นคนที่ดีมากที่สุดคนหนึ่งเท่าที่หนูเคยพบเจอมา (เรียกว่าขนาดหนูธรรมะธัมโมแล้วนะ บางเรื่องเค้ายังนิสัยดีกว่าหนูซะอีกแน่ะ อิอิ) เป็นคนที่มักจะนึกถึงคนอื่นก่อนตัวเองเสมอ และขี้เกรงใจคนเป็นที่หนึ่งเลย  หนูนะ ก็พยายามจะชักชวนให้เค้ามาสนใจธรรมะ ให้ไปปฏิบัติธรรม แต่เค้าก็ไม่ยอมเอาเลย ซึ่งหนูก็เข้าใจแหละนะว่าเค้าคงไม่ชอบ ก็เลยไม่ไปเซ้าซี้

และในขณะเดียวกัน หนูเจอคนรอบข้าง ไม่ว่าจะเป็นญาติสนิทมิตรสหาย หรือบางคนที่รู้จักกันที่เค้าชอบเข้าวัดฟังธรรมหรือนั่งสมาธิมาก บางคนก็ยังมีนิสัยแย่อยู่ลึกๆ พูดง่ายๆก็คือ เห็นแก่ตัวน่ะ และไม่ค่อยเกรงใจน่ะ ซึ่งหนูคิดว่าบางคนที่เค้าไปเข้าวัดนั่งสมาธิ ก็คงเพียงเพื่อต้องการที่จะได้บุญไงล่ะ ไม่ได้อยากจะหลุดพ้นหรอก  เพราะเค้าคิดว่า บุญ ตัวนี้จะช่วยทำให้เค้าเจริญ ให้เค้าโชคดีมีความสุข ให้เค้าทำมาค้าขึ้น (พวกเข้าวัดธรรมกาย มักจะเป็นแนวนี้นะหนูว่า ขออภัยด้วยที่ไปพาดพิงถึงวัดต้องห้ามนี้ อิอิ)

หนูว่าคนส่วนใหญ่ที่เข้าวัดนั่งสมาธิ แล้วยังกิเลสหนา ยังมีความเห็นแก่ตัวอยู่ ยังมีอยู่อีกเยอะแยะ  เพราะฉะนั้น อย่านึกว่าจะต้องเจอแต่คนดี ถ้าได้ไปเข้าวัด หรือไปปฏิบัติธรรมที่ไหน 

แต่สรุปแล้วหนูว่า เราจะไปเหมาว่าอะไรหมดไม่ได้หรอก มันต้องว่ากันเป็นคนๆไป  แม้แต่ที่หนูไปพาดพิงถึงคนเข้าวัดธรรมกาย หนูก็ยังอาจไม่ถูกต้องเท่าไหร่ก็ได้ (ออกตัวไว้ก่อน อิอิ)

ผมมาขอเปลี่ยนชื่อครับ
จากเดิม สัจจะธรรม  เปลี่ยนเป็น   สัจจธรรม   (เพื่อให้ถูกต้องตามหลักไวยากรณ์ภาษา)เพื่อไม่ให้เกิดความสับสน  ผมจึงมาแจ้งให้ท่านทั้งหลายได้ทราบ  ณ ที่นี่ด้วยครับ
...................*********************************.....................
..........และผมขอโอกาสนี้    เพื่อพูดกล่าวกับสหธรรมิกที่เป็นคนรุ่นใหม่ (อายุ 30 ลงมาครับ) ว่า    ผมดีใจมากที่ได้เห็นสหธรรมิกที่เป็นคนหนุ่มสาวรุ่นใหม่  ได้หันมาสนใจพุทธศาสนากันมาก  ไม่ว่าเพราะเหตุใด  หรือจุดมุ่งหมายใด  แต่คิดว่าทุกคนคงมีจุดมุ่งหมายเดียวกันคือ  ต้องการดับทุกข์     
......การศึกษาและปฏิบัติธรรมในทางพุทธศาสนานั้น  มีขั้นมีตอน  เมื่อเข้าศึกษาปฏิบัติใหม่ๆ  ค่อนข้างจะเข้าใจยาก  หรือไม่เข้าใจเลย  ถ้าสหธรรมิก  ท่านใดเจอแบบนี้ก็อย่าได้ท้อ  พยายามอ่านหรือถามผู้รู้   ไม่นานความเข้าใจก็จะเกิดขึ้นเอง   ขออย่างเดียวว่าอย่าท้อ   "ความเพียรอยู่ที่ใด  ความสำเร็จอยู่ที่นั้น"  สุภาษิตนี้ยังนำเอาไปใช้ได้เสมอ..........
......การที่สหธรรมิก   ได้เข้ามาที่ลานธรรมนี้  เป็นสิ่งที่หาได้  ไม่ใช่ง่ายนัก   เมื่อเข้ามาแล้วก็จงแสวงหาความรู้ให้ตัวให้ได้มากที่สุด   เมื่อมีโอกาสจงแสดงความคิดเห็น  หรือโพสกระทู้    การแสดงความคิดเห็นนั้นเป็นการที่ทำให้สหธรรมิกได้กล้าแสดงออก  แม้ว่าข้อความที่แสดงออกไปนั้นจะถูกบ้างผิดบ้าง  ก็ไม่ได้เสียหายอะไร   ถ้าผิดก็จะมีผู้รู้มาชี้แนะด้วยความเมตตา   ไม่ต้องกลัวว่าเมื่อผิดแล้วจะถูกตำนิจากผู้รู้ในทางที่เสียๆ   อย่าได้คิดอย่างนั้น  ผู้รู้ในทางธรรมทุกท่านนั้น  ย่อมมีความเมตตาเป็นเครื่องทรงอยู่ในจิตใจทุกท่าน   ถ้าผู้รู้ท่านใดไม่มีก็หาใช่ว่าเป็นผู้รู้ที่แท้จริงหรอกครับ    ถ้าสหธรรมิกท่านใด  มีธรรมะดี  ไม่ว่าจะพบเห็นมาจากที่ใดก็ตาม  ถ้าเห็นว่าเป็นประโยชน์แก่สหธรรมิกท่านอื่น  ก็ขอให้เอามาโพส  ให้ท่านอื่นได้อ่านได้ศึกษากัน  ไม่ต้องกลัวว่า  เดี๋ยวเอามาโพสแล้วไม่มีใครสนใจธรรมะของเราเลย  อย่าได้คิดอย่างนั้น   ถ้าเราทำความดีเสียอย่าง  ถึงใครจะไม่เห็นความสำคัญของความดีที่เราได้ทำลงไป  ก็ยังวิตกกังวน   ขอให้เราได้ทำแล้วเราภูมิใจในตัวเรา  และทำแล้วเราสบายใจก็พอ  เท่านี้บุญคือความสุขที่ได้ทำความดี  ก็จะเกิดขึ้นแก่สหธรรมิกแล้ว    และการที่เรากล้าแสดงออกตรงนี้เองแหละครับ  จะช่วยให้มีกำลังใจมาขึ้น  ในการที่จะศึกษาปฏิบัติธรรมต่อๆไป  
.......การศึกษาและปฏิบัติธรรมในพุทธศาสนานั้น  ไม่ใช่เรื่องที่ซับซ้อนมากมายอะไรหรอกครับ   ที่ดูว่าเป็นเรื่องซับซ้อนนั้น  ก็เพราะว่าสหธรรมิกไม่ได้ศึกษาอย่างจริงจัง   จึงดูว่าเป็นเรื่องยาก  ขอแค่รักษาศีล  5 ให้ครบก็พอแล้ว   ผมขอบอกสหธรรมิกว่าที่แท้จริงพุทธศาสนานั้นไม่ได้ให้คนเป็นคนดีแค่การรักษาศีล  เท่านั้น     ต้องดีพร้อมด้วยสมาธิและปัญญาจึงจะเป็นคนที่ดีพร้อม   ศีลยังไม่ได้ช่วยให้คนเราพ้นทุกข์ได้   พุทธศาสนานั้นต้องการให้คนมีสมาธิปัญญามากกว่า    คนมีศีลถ้ายังขาดปัญญาก็ใช่ว่าจะมีศีลที่สมบูรณ์พร้อม    ผู้มีปัญญาย่อมมีศีลสมาธิที่สมบูรณ์พร้อมอยู่ในตัว   โดยไม่ต้องมานั่งค่อยรักษาศีลอยู่เหมือนคนธรรมดา   
........การศึกษาและปฏิบัติธรรมที่ถูกต้อง  เป็นเรื่องที่สำคัญมาก   สำหรับสหธรรมิกที่เป็นคนรุ่นใหม่  ด้วยความที่ยังใหม่และอ่อนประสบการณ์ในทางธรรมอยู่  ต้องระมัดระวังเป็นอย่างมากในการศึกษาและปฏิบัติ  ถ้าศึกษาและปฏิบัติถูกต้องตามพุทธบัญญัติ ก็ดีไป  ถ้าเกิดศึกษาและปฏิบัติผิดๆขึ้นนั้นไม่เกิดผลดีต่่อตัวเองและแก่พุทธศาสนาด้วย   วันนี้อาจจะยังไม่ส่งผล  แต่ถ้าสหธรรมิกเกิดปฏิบัติผิดไปเรื่อยๆ จนเกิดมีผู้คนนับถือกันในวงกว้างในตอนนั้นแหละผลเสียจะเกิดขึ้นมาให้เห็นอย่างชัดเจน   ท่านเสียไม่เป็นไร แต่สัทธรรมจะเสื่อมด้วยสิครับ  น่าเป็นห่วง  ขอให้เพื่อนสหธรรมิกต้องระมัดระวังในเรื่องนี้ให้มาก   อย่าได้เชื่อสำนักหรืออาจารย์ให้มาก  เพราะว่าสำนักและอาจารย์ที่สอนผิดไปจากพุทธบัญญัตินั้นมีมากมายในสมัยนี้   ทางที่ดีนั้นขอให้สหธรรมิก  พยายามช่วยเหลือตัวเองให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้   ด้วยการหาหนังสือธรรม  ที่น่าเชื่อถือได้มากอ่านเสีย  หรือถ้าให้ดีก็ลองหาพระไตรปิฏกมาอ่าน   นี้เป็นวิธีที่ดีที่สุด  สำหรับการป้องกันการศึกษาและปฏิบัติธรรมที่หลงทาง    
.....ในวันข้างหน้า   สหธรรมิกทุกท่าน  ก็ต้องเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ต้องมีหน้าที่รับผิดชอบพุทธศาสนาไม่ว่าจะเป็นทางอ้อมหรือทางตรง   แต่ทุกคนชื่อได้ว่าเป็นรับผิดชอบทุกคน  แต่การเผยแผ่นั้น  ก็ต้องตกกับสหธรรมิกทุกท่านและก็ร่วมถึงผมด้วย     สหธรรมิกต้องคำนึงถึงข้อนี้ให้มากหน่อย   เราไม่ได้ปฏิบัติธรรมเพื่อเอาตัวรอดเพียงอย่างเดียว  แต่เราต้องมีหน้าที่รับผิดชอบในการช่วยเหลือกันสืบทอดพระพุทธศาสนาด้วย   เพราะว่าตอนนั้นสหธรรมิกจะไปพึงคนเก่าคนแก่ไม่อีกแล้ว   เพราะท่านเหล่านั้นได้เป็นไปตามกฎอนิจจังหมดแล้ว  และสหธรรมิกก็ได้มายืน ณ   ที่นั้นแทนแล้ว      ถ้าผู้ที่สืบทอดอ่อนแอ่ไม่รู้จริงทั้งด้านการศึกษาและปฏิบัติและ   พุทธศาสนาก็จะไปไม่รอด  สัทธรรมก็จะจ่างหายไปในหมู่ชาวพุทธ  ย่อมเป็นหนทางแก่คนไม่ดี   นำพุทธศาสนาไปหาประโยชน์ใส่ตัว   สังคมไทยขาดศีลธรรม  สหธรรมิกลองนึกภาพดูว่าตัวท่านเองจะอยู่ในสังคมนั้นอย่างไร  ?  
.......อย่าเข้าใจว่าเราเป็นฆราวาส  ไม่ใช่หน้าที่โดยตรงในการเผยแผ่รักษาพุทธศาสนา  ควรเป็นหน้าที่ของพระภิกษุสงฆ์มากกว่า   อย่าได้คิดอย่างนั้น    การเผยแผ่รักษาพุทธศาสนานั้นเป็นหน้าที่ของพุทธบริษัททั้ง  4 ( พระภิกษุ,พระภิกษุณี,อุบาสก,อุบาสิกา)   พระพุทธเจ้าไม่เคยตรัสว่าเป็นหน้าที่ของบุคคลใดบุคคลหนึ่ง   แต่ทรงตรัสให้ช่วยกันรักษา   และการรักษาที่ดีที่สุด  คือการศึกษาและปฏิบัติของเข้าถึงธรรม      ...
.....เมื่อสหธรรมที่เป็นคนรุ่นใหม่  ได้อ่านข้อความที่ผมได้กล่าวมาแล้ว  ก็อย่าได้เชื่อ   ขอให้ลองนำเอาไปคิดทบทวนดูว่าควรจะนำไปปฏิบัติหรือไม่  และขอให้ถือว่าเป็นการแสดงความคิดมากกว่าที่จะเป็นชี้แนะ  
ขอให้สหธรรมิกทุกท่านเจริญในธรรมที่พระพุทธเจ้าทรงตรัสไว้ดีแล้วยิ่งๆขึ้นไปครับ
                
  

สายขิม แอบเดินไปเดินมา อยู่ในนี้เกือบ 2 เดือนแล้วค่ะ ยังไม่ได้แนะนะตัวให้เจ้าของบ้าน รวมทั้งสมาชิกในบ้านนี้อีกลาย ๆคนเค้ารู้จักเลย
ถึงเวลาแล้วล่ะที่ต้องขออาศัยบ้านหลังนี้อยู่อย่างเป็นทางการซะที...
----------------------------------------
ครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีมาแล้วในวิชาดนตรีไทย เคยนั่งขึงสายขิมเป็นชั่วโมงก็ไม่สำเร็จ เป็นคนเดียวในห้องที่ใช้เวลานานที่สุด
อาจารย์ก็เลยเรียกว่าสายขิม ตั้งแต่นั้นมากลายเป็น ขิม ยัยขิม นังขิม ของเพื่อน ๆ
ขึงสายขิมเนี่ย ถ้าหย่อนไปเสียงก็จะไม่ไพเราะกังวาล ถ้าสายตึงหน่อย ตีได้ไม่นานสายจะขาดผึง หากสายตึงเกินไปก็จะขาดตั้งแต่
ยังไม่ได้ตี สายขิมแต่ละเส้นต้องได้รับการขึงอย่างลงตัวและสัมพันธ์กัน  รู้สึกว่ามันเหมือนชีวิตคนจริง ๆ ช่างหาความลงตัวไม่ได้เลย
ชีวิตจะมีสุขต้องรู้จักความพอดี
สายขิม : จบเศรษฐศาสตร์ (การคลัง) จากรามคำแหง ตลอด 3 ปีที่อยู่ในรั้วมหาวิทยาลัยแห่งชีวิตนี้ เข้าฟังอาจารย์บรรยายไม่เกิน 10 ครั้ง
            ชีวิตส่วนใหญ่อยู่กับการทำกิจกรรม ออกค่ายอาสา โบกรถท่องเที่ยวไปเรื่อย พบเห็นอะไรมากมาย ได้สัมผัสการแก่งแย่ง แข่งขัน แย่งกันลงทะเบียน
           แย่งกันเรียน แย่งกันกิน ต่างคนต่างตักตวงผลประโยชน์ในรูปแบบต่าง ๆ ใส่ตัวเอง เลยถามตัวเองว่า "เราจะเรียนจบโดยไม่ต้องผ่านระบบการแย่งชิง หรือ
           ผู้ชนะเท่านั้นจึงจะอยู่รอด" ได้หรือไม่ และไม่อยากจะเป็นบัณฑิตโดยได้กระดาษติดมือมาเพียงแผ่นเดียว จึงไม่เคยเข้าฟัง lecture เลยถ้าไม่จำเป็น
- เคยเป็นพนักงานของบริษัทปูนซิเมนต์แห่งหนึ่งแถว ๆ บางซื่อ เคยเป็นพนักงานบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ และพนักงานธนาคาร ปัจจุบันทำงานด้านวิเคราะห์ระบบงาน
   แต่ไม่ค่อยได้วิเคราะห์จิตตัวเองซักเท่าไหร่
-  เคยได้รับความสุขที่สุด ถึงขนาดส่งจิตไปเสวยความสุขนั้นอย่างเต็มที่จนลืมตัว กระทั่งความสุขนั้นหายไป กลับกลายเป็นความทุกข์แสนสาหัส จิตก็รับความทุกข์นั้นเข้ามาเต็ม ๆ
   จนความทุกข์มันหายไปเอง
-  เคยนั่งเฝ้ามองเพื่อรอลมหายใจสุดท้ายของบุคคลอันเป็นที่รักยิ่ง ด้วยหัวใจที่แทบจะสลายตามไปด้วย
- พบกับการพลัดพรากจากสายใยที่รักที่สุดในชีวิต ทั้ง 2 สาย ในเวลาใกล้เคียงกัน
- ในที่สุดก็พบว่า ความสุขกับความทุกข์ ความเป็นกับความตาย การพบและการพลัดพราก มันอยู่ห่างกันแค่ก้าวขาข้ามเท่านั้นเอง
   แต่ก็ไม่เคยศึกษาธรรมอย่างจริงจัง ไม่เคยมีผู้ชี้แนะ ทุกข์ - สุข จึงเกิด - ดับ สลับสับเปลี่ยน หมุนเวียนกันอยู่ในจิตตลอดเวลา
- เดือน ก.ค. เกือบจะสร้างกรรมให้ตามติดตัวไปอีกหลายภพหลายชาติ
- จนกระทั่งเดือน ต.ค. เดินสะเปะสะปะเข้ามาในลานธรรม จึงได้พบผู้หยั่งลงสู่ความเพียร ผู้ประกอบความเพียร ผู้เจริญภาวนา ได้ชี้ให้เห็นการเกิด-ดับ ของอารมณ์
   และได้ชี้แนะเส้นทางให้เดิน
- 7 พ.ย. ตัดสินใจเดินไปตามทางที่มิตรผู้นั้นแนะนำ และคงเป็นด้วยผลบุญที่คงเคยทำไว้ ทำให้ได้รับความเมตตาจากพี่นุช แนะนำให้รู้จักคุณ์สันตินันท์ ได้รับความกระจ่างแห่งธรรม
  หลายอย่างจากคุณโจโจ้ และได้รู้จักรวมทั้งได้รับมิตรไมตรีจากอีกหลายคนในลานธรรมแห่งนี้  จึงแน่ใจว่า ต่อไปนี้น่าจะได้ปฏิบัติธรรมแบบมีครู มีอาจารญ์เสียที

- ปัจจุบันเริ่มปฏิบัติธรรมเหมือนเด็กเพิ่งหัดคลาด แต่ก็ตั้งใจว่าจะปฏิบัติไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะถึงเวลาที่สายขิมจะขาดลงอย่างถาวร.....

EMAIL: saikim_p@hotmail.com

สวัสดีครับ ขอแนะนำตัวแบบสั้นๆนะครับ ผมเป็นพี่หนูของคุณหนูที่นี่ เลยอยากใช้ชื่อที่นี่ว่า หนู40 ส่วนรายละเอียดส่วนตัวนั้นขอให้ดูได้ที่ :

http://www.geocities.com/i4zr/excel/rsm.html

เจตนาที่จะขอมาร่วมที่นี่ด้วยคนก็เพื่อจะขอถามคำถามธรรมะมากกว่าตอบครับ ขอสัญญาว่าจะเป็นนักเรียนที่ดีครับ

สวัสดีค่ะ...ขอสมัครเป็นกัลยานมิตรของทุกท่านนะคะ
ดิฉันเริ่มสนใจธรรมะอย่างจริงจังหลังจากไปทอดกฐิน
กับยุวพุทธสมาคมที่เพชรบูรณ์เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา
รู้สึกอิ่มใจ ยอมรับว่าการสวดมนต์และนั่งสมาธิทำให้
จิตใจสงบขึ้น  ขณะนี้อยากฝึกวิปัสสนากรรมฐาน 
ขอคำแนะนำถึงสถานที่ฝึกและวิธีการฝึกด้วยนะคะ

ขอแนะนำตัวครับ  ผม 7887
รู้จักลานธรรมจากห้องสมุดพันธ์ทิพย์ เข้ามาหลายครั้งแล้วครั้งนี้เข้ามานานหน่อยหากระทู้เก่าๆอ่านแล้วติดใจ  ได้คำแนะนำจากคุณ deedi ช่วยให้การปฏบัติช่วงนี้เจริญก้าวหน้าดีมาก ทั้งที่ตลอดอายุ 39 ปีสนใจและใฝ่ปฏิบัติมาโดยตลอด แบบลุ่มๆดอนๆเดินหน้าถอยหลัง ไม่ก้าวหน้าเท่าที่ควร  ชอบเรียนรู้ธรรมจากการอ่านหนังสือมากกว่าการเข้าพบพระภิกษุสงฆ์  หนังสือชอบอ่านของหลวงพ่อชา หลวงพ่อเทียน ท่าน ก.เขาสวนหลวง  และแม่ชีรัญจวนฯเป็นพิเศษ  เรียนจบจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยศิลปากร  ออกจากราช
การมารับงานอิสระเมื่อ 8 ปีที่แล้ว หวังจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่อีกครึ่งเพื่อการเจริญสติกับสมาชิกลานธรรม

แสดงความคิดเห็นไปหลายกระทู้แล้ว  เข้ามาแนะนำตัวหน่อยก็ดี  :  Email : pop_iba@hotmail.com  ,  ชื่อจริง : วิมล  บุญยง  ,  ชื่อเล่น  : ป๊อป   อายุ: 25  , เพศ : หญิง ,สัดส่วน : เอ่อ....ไม่ต้องก็ได้มั้ง ,ที่อยู่ : สมุทรปราการ , การศึกษา : ป.ตรี  วิศวกรรมศาสตร์ (ต่อเนื่อง) ลาดกระบัง  , ปัจจุบัน ทำงาน :  R&D Engineer ทำจอมอนิเตอร์ที่ใช้กับPC   บ.เดลต้า อิเล็คฯ    (ใครมีปัญหาเรื่องจอมอนิเตอร์  หรือเรื่องไฟฟ้า-อิเล็คทรอนิคส์  ก็ลองถามมาดู  ยินดีเป็นอย่างยิ่งที่จะให้คำปรึกษาหรือความช่วยเหลือ)  

ธรรมมะ : เริ่มศึกษาตั้งแต่อายุ16  อ่านหนังสือมาหลายอาจารย์   เมื่อก่อนนี้ ก็อาศัยอ่านหนังสือของสำนักพิมพ์โลกทิพย์  สัก5-6ปีหลังนี้เองพึ่งได้อ่านหนังสือของท่านพุทธทาส .....ชอบมาก....กกก   สนใจธรรมะมานาน  มีปัญหามากมายที่เกิดจากการอ่านแล้วไม่สามารถถามใครได้เลย  ที่นุ่งห่มผ้าเหลืองกันเยอะแยะ ก็ใช่ว่าจะรู้ธรรมกัน  เก็บความไม่เข้าใจต่างๆไว้  ทำได้แค่อ่านหนังสือไปเรื่อยๆ  ทำบุญบ้าง  ไหว้พระสวดมนต์ก็ขอให้รู้ทางไปนิพพาน  จนกระทั่งวันหนึ่งเมื่อ4ปีที่แล้ว ได้พบกับพระอาจารย์ณรงค์  วัดถ้ำพรสวรรค์  ท่านนั่งสอนธรรมมะอยู่ใต้ต้นมะขามที่สนามหลวง  ได้ฟังพักหนึ่งก็รู้ว่าคนที่เราหามานานอยู่นี่เอง  อาจารย์ท่านอธิบายธรรมมะแบบแปลพระไตรปิฎกเป็นภาษาที่เข้าใจง่ายๆ  อธิบายจนกว่าลูกศิษย์จะเลิกถาม  ท่านไม่ค่อยคุยเรื่องทางโลก  ท่านบอกว่ามีเวลาเจอกันแค่สัปดาห์ละครั้ง  อย่ามัวคุยเล่นอยู่  ท่านสอนแบบไม่สนใจว่าตัวเองจะเหนื่อยแค่ไหน  เดินแบกบาตร แบกย่ามมาเห็นหน้าศิษย์ก็พูดธรรมะเลยทันที ไม่ต้องรอให้นั่งเรียบร้อยก่อน  หลายคนมองว่าท่านไม่สำรวม ประกอบกับท่านบุคลิกค่อนข้างดุดัน เสียงดัง และสอนธรรมมะลึกๆ เรื่องรูป-นาม ฯลฯ หลายๆคนจึงรับท่านไม่ได้    แต่ป๊อปรับได้ แฮะๆๆ 

ป๊อปก็แบบเดียวกับอาจารย์นี่แหละ  มีแต่"สุตตมยปัญญา กับ จินตมยปัญญา"  เรื่องภาวนามยปัญญาไม่เคยรู้ลักษณะเลยว่าเป็นยังไง
อาจารย์มีคาถา24บถให้ท่องด้วย  เพื่อเป็นภาษาไว้พูดคุยกัน  ทำให้การเรียนรู้เป็นไปได้เร็ว และเจริญสติในชีวิตประจำวันก็ดีด้วย    คงต้องโชว์ซักหน่อยว่าท่องอะไรกัน  เป็นพระคาถาบทที่4 ชื่ว่าพระคาถา"อารมณ์อกุศล"
ทั้งรูปอดีตที่ผ่านมา ทั้งรูปอนาคตที่ยังมาไม่ถึง ทั้งรูปปัจจุบันเดี๋ยวนี้
จะปราณีตก็ตาม จะละเอียดก็ตาม จะหยาบก็ตาม อยู่ใกล้ก็ตาม
อยู่ไกลก็ตาม วิญญาณเฉยอยู่ พร้อมวิตก วิจารณ์ว่า นั่นสัตว์บุคคล
ตัวตน เรา เขา มีความยั่งยืนคงที่ ไม่แปรปรวน อยู่ในอำนาจตนได้
ขณะนั้นเป็นอารมณ์หลงไม่รู้จริง
ไม่ละอายก็ดี ไม่กลัวบาปก็ดี ซ่านไปตามของชอบทั้ง 5 ก็ดี เมื่ออารมณ์หลงไม่รู้จริงมีขึ้น   อารมณ์อกุศลเหล่านี้ก็เกิดขึ้นตามลำดับ

รูปนิมิตอันใดที่วิญญาณดีใจอยู่ก็ตาม เฉยอยู่ก็ตาม มีวิตก วิจารณ์ขึ้น
แต่ตัดสินความนั้นผิดไปจากความจริง ขณะนั้น เป็นอารมณ์เห็นผิด
อยากได้ก็ดี ถือตัวก็ดี เมื่ออารมณ์เห็นผิดมีขึ้น อารมณ์อกุศลเหล่านี้ก็เกิดขึ้นตามลำดับ   

รูปนิมิตอันใดที่วิญญาณเสียใจอยู่ มีวิตกวิจารณ์ขึ้น เพราะไม่เป็นไปตามอำนาจที่ตนต้องการ ขณะนั้นเป็นอารมณ์ขัดเคือง
รำคาญก็ดี อิจฉาไม่อยากให้ใครเกินตนก็ดี เมื่ออารมณ์ขัดเคืองมีขึ้น
อารมณ์อกุศลเหล่านี้ก็เกิดขึ้นตามลำดับ
เหตุที่มีอารมณ์ขัดเคืองนั่นเอง จึงทำให้มีอารมณ์ท้อแท้เซื่องซึม
เหตุที่มีอารมณ์หลงไม่รู้จริงนั่นเอง จึงทำให้มีอารมณ์สงสัยขึ้น
                               

ขอแนะนำตัวเองก่อนนะครับ
ชื่อ ต้อม เป็นผู้ยึดมั่นพุทธศาสนาเป็นที่ตั้ง

สวัสดีครับ ทุกท่าน ดีใจมากเลยที่เจอเวบไซด์นี้   ผมนาย อี๊ด อายุประมาณ 28 ปี ทำงานเป็นช่าง
ทางด้านโทรคมนาคม ชอบเวบไซด์นมากครับผม
  เคยฝึกสมาธิมาบ้าง สนใจทางด้านนี้มากครับ หวังว่าคงจะได้รับคำแนะนำจากทุกท่าน
ขอบคุณครับผม (พิมพ์ไม่เก่ง)

เรียนคุณเมธี
ขออธิบายความหมายของคำชี้แจงว่า "เวบบอร์ดแห่งนี้ไม่ยุ่งเกี่ยว
กับธรรมกาย" สักเล็กน้อยนะครับ   คำชี้แจงนี้ ไม่ได้มีจุดประสงค์
เพื่อโจมตีว่าธรรมกายถูกหรือผิดอย่างไร  แต่มีจุดประสงค์เพื่อป้องกัน
การถกเถียงในเรื่องที่จะทำให้เสียบรรยากาศในการสนทนาธรรมะ
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ตาม

ผมไม่เชื่อว่าจะสามารถสนทนาเรื่องธรรมกาย โดยไม่เกิดการถกเถียง
ยืดยาวได้  และก็ไม่ต้องการให้มีการโจมตีกันและกัน  ไม่ว่ากรณีใดๆ
ในบอร์ดนี้  ดังนั้นเพื่อเป็นผลดีกับทุกฝ่าย  กระทู้ที่ถกเถียงเรื่องธรรมกาย
จะถูกทำให้ไม่เห็น (แต่จะเก็บไว้อยู่เป็นหลักฐาน)  รวมทั้งความเห็นต่อๆไป
ในกระทู้ แนะนำตัว นี้   เพื่อสวามสงบในลานธรรมเสวนาฯ

จึงขอให้คุณเมธีเข้าใจ  และเห็นใจในเรื่องนี้ด้วย

ตอบ morning_glory
การเสวนาในเรื่องธรรมกายไม่มีอะไรยืดยาว  ถ้าทุกฝ่ายมีจิตใจเป็นธรรม  ยอมรับในเหตุผล
นายสงบกล่าวว่าคำว่าธรรมกายไม่มีในพระไตรปิฎก  ผมก็บอกว่ามี  อยู่ในเล่มที่เท่าใด ฯลฯ
แค่นี้ก็จบ  แต่เป็นการจบที่ไม่ถูกใจบางคนที่ไม่ยอมรับในเหตุและผล  จึงมีข้ออ้างต่างๆนาๆ
ขอจงได้น้อมนำเอาคำสอนของพระพุทธองค์มาใช้ให้ครบถ้วนเถิด  อย่าเลือกเอาเฉพาะที่ตรงกับความเห็นของตนเท่านั้น  "ความชอบ"   "ความอยาก"   "ความหลง"  มีความใกล้เคียงกัน  แต่ผลลัพธ์แตกต่างกันมาก

เรียนเชิญคุณ เมธีคุยกับผมเป็นการส่วนตัวผ่าน e-mail ที่ mr_sangob@yahoo.com ครับ
เราจะได้ไม่ทำความลำบากให้ใครครับ ทั้งนี้การพูดนั้นขอเป็นการแลกเปลี่ยนธรรมระหว่างกันนั้นเป็นไปโดยสุภาพนะครับ
เพราะข้อความผมที่เขียนอธิบายตอบไว้ก็โดนลบไปเหมือนกันครับ ขอเรียนเชิญนะครับ ผมจะรอครับ

ได้เข้ามาศึกษาหาความรู้หลายวันแล้ว ขอโอกาสเพื่อนๆแนะนำตัวเองครับ
ปัจจุบันผมรับราชการอยู่
อายุ 33 ปี
ความรู้ทางธรรมมีไม่มากเท่าไหร่
ช่วงพรรษาที่ผ่านมาได้มีโอกาสบวชเรียนในพระพุทธศาสนา
แต่นับเป็น 3 เดือนที่มีค่ามากในชีวิตของผม
ภายหลังจากบวช มีความรู้สึกนึกคิดเปลี่ยนไปมากเหมือนกับได้ชีวิตใหม่มา
ก่อนบวชก็ใช้ชีวิตเหมือนกับผู้ชายทั้วๆไป ไม่ได้ศึกษาธรรมะมากนัก แต่ก็ดำเนินชีวิตอยู่บนหลัก"ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว"มาโดยตลอด
ช่วงบวชมีโอกาสที่ดีที่เห็นความจริงหลายๆอย่างในดงขมิ้น
ได้เห็นความเหลวแหลกของสังคมสงฆ์ในปัจจุบัน และได้เห็นคนที่พยายามจะทำให้สังคมสงฆ์ดีขึ้น
ได้มีโอกาสจำวัดถึง 2 วัดคือทั้ง วัดบ้าน และ วัดป่า
ได้มีโอกาสทำผิดพระวินัย(เพราะไม่รู้)ก็มาก และมีโอกาสรักษาพระวินัยเต็มที่ก็พอดู
ได้มีโอกาสที่การใช้ชีวิตที่ต้องขึ้นอยู่กับผู้อื่น เงินก็จับไม่ได้ กินอยู่อย่างสันโดด บางครั้งต้องไปปักกลดนอนบนศาลาตั้งศพในป่าช้า แต่ก็ประครองชีวิตรอดออกมาจนได้
ได้มีโอกาสศึกษาปริยัติอย่างเต็มที่ในช่วงแรก และได้มีโอกาสปฎิบัติเต็มที่เช่นกัน(ทั้งสติปัฏฐาน 4 และ สมถะ)ในช่วงหลัง
ความรู้ที่ได้ส่วนใหญ่เป็นความเข้าใจที่เกิดจากการปฎิบัติ
โดยส่วนตัวรู้สึกว่าการบวชครั้งนี้ได้ผลกว่าที่คิดมากๆ(ก่อนบวชไม่ได้ตั้งความหวังไว้สูงนัก)
ขณะนี้เมื่อดำรงชีวิตในเพศฆารวาส มีความตั้งใจจะนำประสพการณ์ที่ได้มาใช้ในชีวิตประจำวันให้มีประโยชน์ใต่อตน ผู้อื่นและสังคมให้มากที่สุดตามที่กำลังจะทำได้ (เป็นการใช้หนี้ เพราะฉันข้าวฟรีมาตั้ง 3 เดือน)
ต้องขอแจ้งข้อจำกัดส่วนตัวบางประการให้เพื่อนๆได้ทราบไว้ก่อนเช่น
1.ผมเป็นคนพิมพ์ดีดได้ช้ามาก คงจะ post อะไรยาวๆมาให้เพื่อนอ่านกันไม่ไหว
2.ความรู้ทางภาษาไทยก็ไม่ค่อยดีนัก เขียนหนังสือก็ไม่ค่อยได้เรื่อง พูดก็ไม่ค่อยเก่ง สำนวนที่เขียนอาจดูห้วนหน่อย
3.ความรู้ทาง computer อยู่ในระดับ D -แถมไม่มีคอมพิวเตอร์เป็นของตัวเองด้วย
4.ความรู้ทางพุทธศาสนาก็รู้ตัวว่ายังน้อยนัก ความคิดเห็นส่วนใหญ่เป็นความเข้าใจส่วนตัวที่ตัวเองคิดว่าถูกต้อง
ข้อความที่เขียนไปอาจจะดูขัดตาบางท่านก็ขออภัยล่วงหน้าเอาไว้เลย แต่อยากให้รู้ว่า ถึงข้อคิดเห็นบางทีอาจจะดูไม่ค่อยเข้าท่านักแต่รับรองว่าออกมาจากเจตนาที่ดี
ถ้ามีอะไรผิดพลาดก็ขอให้ท่านผู้รู้ทั้งหลายช่วยแนะนำด้วยถือเป็นการชี้ให้เห็นอวิชชาที่ผมมองไม่เห็นด้วยก็แล้วกัน
     new life
ป.ล.ศาลาลุงชินอยู่ที่ไหนครับ ช่วยแจ้งให้ทราบด้วยครับ

ถึง นายสงบ
คุณบอกว่าอธิบายตอบผมในนี้แล้วแต่โดนลบไป ก็ขอให้ตอบไปที่ metee.nakthong@bangkok.com
อย่าลืมตอบไปนะครับ ผมจะรอ
ขอโทษที่ทำให้ทุกคนลำบากใจ และหวังว่าคงจะสบายใจกันได้เพราะผมจะไม่เข้ามา post ใน web bord นี้อีกต่อไป

ตั้งใจจะเข้ามาตั้งกระทู้แนะนำพาหุงคำฉันท์ของคุณพ่อค่ะ
เลยคิดว่าควรจะแนะนำตัวก่อนค่ะ

(ไม่แน่ใจว่าต้องแนะนำแค่ไหนค่ะ ขอแนะนำตนเองสั้นๆ ค่ะ ตามที่คุณ
morning_glory บอกเป็นแนวทางไว้นะคะ)

emai : chayamon@hotmail.com
อายุ : ธันวาคมปีนี้ก็จะครบ 29 ปีค่ะ
การศึกษาธรรม : ชอบอ่านมากค่ะ แต่มีความรู้ในธรรมน้อยมากค่ะ
อื่นๆ : จบการศึกษาปริญญาโททางวิศวกรรมคอมพิวเตอร์
          และทำงานด้านคอมพิวเตอร์บนเครื่องเมนเฟรมค่ะ

ชื่อจริง สุเมธ โสฬศ
ผมเพิ่งเข้ามาเยี่ยมชมที่นี่ครับ ขอสมัครตัวเป็นสมาชิกใหม่ด้วยคนครับ
หวังว่าสมาชิกเก่าคงไม่รังเกียจครับ
ประวัติส่วนตัวย่อๆครับ
จบ ป.ตรี วิศวกรรมศาสตร์(โยธา) ป.โท นโยบายและการวางแผนฯ
ทำงาน Fulltime ด้านวิศวกรรม
Parttime รายการ "ตามหา..แก่นธรรม" ช่อง 11 วันอาทิตย์ 20.30-21.30 น.
และรายการวิทยุ Fm. 96.5 รายการเปิดประเด็นทุกวันศุกร์เว้นศุกร์ 20.00-22.30 น.
ชอบตามหาแก่นแท้ของพุทธศาสนา(กำลังตามอยู่ไม่รู้จะเจอเมื่อไหร่ครับ)
สนใจงานเขียนท่านพุทธทาส หลวงพ่อชา หลวงพ่ออิสระมุนี และครูบาอาจารย์สายอีสาน
เคยบวชเรียน 3 เดือนและปฏิบัติธรรมตามโอกาสครับ
ขอฝากเนื้อฝากตัวในฐานะสมาชิกใหม่ครับ

ต้องการข้อมูลพระพุทธศาสนาไปทำรายงานครับ
มีใครรู้WWW.ของมหามกุฎราชวิทยาลัยบ้างครับช่วยบอกที

ต้องการข้อมูลพระพุทธศาสนาไปทำรายงานครับ
มีใครรู้WWW.ของมหามกุฎราชวิทยาลัยบ้างครับช่วยบอกที 
และอีกอย่างหนึ่งคือ  บทบาทคณะสงฆ์ในอดีต,ปัจจุบัน,และอนาคต  เน้นอนาคต

สวัสดีครับ ทุกท่าน ดีใจมากเลยที่เจอเวบไซด์นี้   ผมนาย อี๊ด อายุประมาณ 28 ปี ทำงานเป็นช่าง
         ทางด้านโทรคมนาคม ชอบเวบไซด์นมากครับผม
           เคยฝึกสมาธิมาบ้างประมาณปี 38 เมื่อก่อนไม่ได้สนใจด้านนี้เลยเหมือนกับเด็กช่างทั่วไป
          ได้อ่านการทำสมาธิ เลยลองดู โดยการดูลมหายใจ เลยติดตามเลื่อยมา
           ประมาณปี 41 มีโอกาส ลางานไปบวช 3 เดือน
           สนใจทางด้านนี้มากขึ้นครับ หวังว่าคงจะได้รับคำแนะนำจากทุกท่าน
           ขอบคุณครับผม (พิมพ์ไม่เก่ง)

ใช้ชื่อพัลวันครั้งแรกเมื่อได้ลองเข้าห้อง chat ของ pantip.com ครับ ตอนนั้นงานยุ่งมากก็เลยใช้ชื่อนี้ครับ และก็ใช้เรื่อยมาครับ

แต่เดิมก็ post เรื่อง เศรษฐกิจ การเมือง การต่างประเทศ ที่โต๊ะราชดำเนินใน pantip.com ครับ แต่ต่อมาก็หันมาสนใจในประเด็นศาสนา

เป็นคนที่สนใจในพระพุทธศาสนามาแต่เด็กแล้วครับ และจำได้ว่าเมื่ออยู่ประมาณประถมต้น ได้เห็นรูปภาพที่จิตรกรเขาวาดถึงนรกก็กลัวมากครับเลยตั้งใจว่า จะพยายามทำบุญทำทานเพื่อให้ไปสวรรค์ (จะได้ไม่ไปนรก)

แอบเรียนการทำสมาธิด้วยการบริกรรม พุทโธ กำกับลมหายใจมาตั้งแต่เมื่ออยู่ประถมครับ เพราะได้ยินเจ้าอาวาสข้างบ้านสอนพระและเณรอย่างนั้น (นั่งครั้งแรก นาน 5 นาที ยังกับชั่วกัปชั่วกัลป์ ก็ซนเป็นลิงแบบนั้น นั่งได้ 5 นาที คนในบ้านก็ทึ่งแล้วครับ)

ต่อมาศึกษาพระพุทธศาสนาจากหนังสือคู่มือมนุษย์ของท่านอาจารย์พุทธทาสภิกขุ จึงได้รู้อะไรๆมากขึ้น แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นความจำทั้งนั้นครับ แต่ดีใจอยู่อย่างที่ด้านหลังของหนังสือคู่มือมนุษย์นั้นมีข้อความในทำนองว่า การฝึกฝนด้วยการพยายามสังเกตตนเองนั้นเป็นการปฎิบัติที่ถูกทางของพระพุทธศาสนาแล้ว

ประทับใจในหนังสือคู่มือมนุษย์มาก จนกระทั่งต้องซื้อแจกคนอื่นๆ ทั้งญาติพี่น้องและคนรู้จักครับ

แต่การภาวนากลับถึงทางตัน เพราะได้แค่ปีติและสุขเล็กน้อย แต่ใจหามิได้มีความตั้งมั่นเลย ก็วนเวียนอยู่แค่นี้ครับ ก็เลยเลิกภาวนาไป (เข้าใจว่า ในตอนนั้นศีลยังขาดแหว่งวิ่นอยู่มาก โดยเฉพาะข้อ 5 รักษาได้ยากมาก เพราะเพื่อนฝูงชอบมาลากถึงเตียงนอนเลยทีเดียว)

เห็นว่าขืนอยู่เชียงใหม่ต่อไปคงเสียคนแน่ เลยหาทางเข้ากรุงเทพฯ มาอยู่สักปีเศษได้พบกับคุณอาสันตินันท์ คุณอาสันตินันท์ก็ได้ช่วยสอนวิธีการดูจิตดูใจของตนเอง แม้ว่าในวันนั้นจะไม่ได้อะไรเลยเพราะงุนงงไปหมด แต่วันนั้นก็เลิกเหล้าได้ เลิกได้โดยไม่ต้องพยายามเลย ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน หากจำไม่ผิด ใจมันไม่อยากเมาอีก ก็เท่านั้น

ก่อนหน้านั้นสัก 6 เดือน รู้สึกว่าการปฎิบัติของเราแท้จริงแล้วต้องทำไปเพื่อให้สติเจริญให้มาก คงเป็นเพราะพักนี้ได้อ่านได้ฟังพระธรรมเทศนาของหลวงพ่อ พุธ ฐานิโย มากๆ ใจก็เลยน้อมตามมา (ก่อนหน้านั้นเน้นเอาที่ความรู้เป็นหลัก จนโดนพระป่าท่านว่า "ธรรมสัญญา" มาให้รู้สึกตัวมาแล้ว)

ทุกวันนี้ก็ยังพยายามอยู่ครับ พยายามไปเรื่อยๆ และพยายามที่จะไม่สร้างภาระให้กับจิตไปมากกว่าที่เคยทำ คือไม่พยายามที่จะจำอะไร ไม่พยายามที่จะคิดอะไร แต่พยายามที่จะรู้ตามไป ว่าใจกำลังรู้อารมณ์อะไร และใจกำลังยินดีหรือยินร้ายต่ออารมณ์นั้นอย่างไร โดยการพยายามรู้ตามไปชนิดที่ไม่ต้องจำ จะได้ไม่เพิ่มภาระให้กับจิตผู้รู้อีก

ทุกวันนี้ก็สนุกสนานเพลิดเพลินกับการปฎิบัติอย่างยิ่งครับ ก้าวหน้าบ้าง ถอยหลังบ้าง เป็นธรรมดาครับ

สนใจธรรมะอย่างจริงจังมาตั้งแต่ปี2534ครับ ช่วงแรกๆนั้นเป็นการศึกษาจากตำรับตำรา สิ่งจูงใจที่ทำให้สนใจพุทธศาสนามีหลายอย่างครับ ทั้งเรื่องที่เป็นสีสันอย่างอิทธิปาฏิหารย์ เรื่องที่เป็นเหตุเป็นผลอย่างเรื่องกฏแห่งกรรม แต่เมื่อศึกษาไปจึงทราบว่าเรื่องที่เป็นหลักคือความดับทุกข์โดยสิ้นเชิงนั้นต่างหากที่ควรพิจารณา ควรให้ความสนใจ แต่ตอนนั้นก็ยังเป็นแต่หนอนตำรา มีการปฏิบัติบ้างนิดหน่อยแต่ก็ไม่ได้เรื่องได้ราวอะไรครับ กิเลสไม่ได้รับแม้แต่รอยขีดข่วน

มาสนใจปฏิบัติมากขึ้นหลังจากที่ได้พูดคุยกับพี่สันตินันท์ทางicq ก็พูดคุยกับพี่เขาตลอดจนกระทั่งได้พบตัวจริงกันตอนวันที่29กรกฏาคม2541 ผมจำวันได้แม่น เพราะผมถือว่าวันนั้นเป็นวันที่ผมได้เกิดทางธรรมกับเขาเสียที จากการอ่านจากตำรับตำราอย่างเดียวก็เริ่มหันมาอ่านจิตอ่านใจตัวเองมากขึ้น

จำได้ว่าวันนั้นผมได้พบพี่โจโจ้, morning_glory เป็นครั้งแรก ส่วนlostboyนั้นไปด้วยกันกับผม และผมเชื่อว่าวันนั้นก็คงเป็นจุดเปลี่ยนของทุกท่านเช่นกัน

ปฏิบัติมาปีกว่าแล้วแต่ยังยักแย่ยักยันอยู่เลยครับ ยังผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะระหว่างกิเลส(มืออาชีพ)กับนักปฏิบัติ(สมัครเล่น)อยู่ตลอด ส่วนใหญ่มืออาชีพจะเอาชนะไปได้ บางทีถูกน็อคไปเป็นเดือนๆไม่รู้ตัวก็มี(ถูกน็อคจะไปรู้ตัวได้ไง)

ตั้งความหวังไว้ว่าจะขอพยายามให้ดีที่สุด ผลจะได้แค่ไหนก็ขอให้เป็นเรื่องของผลไป คงมีสักวันที่จะสามารถปัดทั้งกิเลสและนักปฏิบัติให้กระเด็นเข้าไปในโลกแห่งความฝันได้บ้าง

เคยแนะนำตัวแล้ว แต่สั้นไป ขอแนะนำตัวยาว ๆ สักที
เกิด 21 ต.ค. 2503 อายุย่าง 40 ปี เพศชาย
เริ่มสนใจปฏิบัติตั้งแต่เรียนอยู่ชั้น ม.ศ. 1 (ประมาณนั้น) เริ่มตั้งแต่แนวธรรมกาย (สมัยนั้นยังไม่รู้จักวัดธรรมกาย) กับอาจารย์ที่ อำเภอบ้านบึง ซึ่งท่านเป็นลูกศิษย์พระครูภาวนา วัดปากน้ำ
เหตุที่ทำให้เชื่อในกรรมฐาน เพราะอาจารย์ที่สอนธรรมกายท่านทักพี่สาว ว่าให้รีบปฏิบัติซะ ไม่เช่นนั้นอีก 6 เดือนจะมีอันตราย ซึ่งพี่สาวผมก็ไม่ได้ปฏิบัติอะไร และอีก 6 เดือน พี่สาวผมก็เสีย ซึ่งท่านอาจารย์พยายามช่วยเต็มที่แต่ไม่สำเร็จ
จากนั้นจึงเริ่มศึกษาพระพุทธศาสนาอย่างจริงจัง จากสนใจในอิทธิฤทธิ์ ปาฏิหารย์ ก็เริ่มเปลี่ยนเป็นอยากพ้นทุกข์
ศึกษาหลายแนว ไม่ว่าจะเป็น แนวคุณแม่สิริ แนวท่านพุทธทาส แนวหลวงพ่อสนอง แนวหลวงพ่อฤาษีลิงดำ สุดท้ายมายึดแนวครูบาอาจารย์สายอาจารย์มั่น โดยเฉพาะคำสอนของท่านอาจารย์จวน ถึงการเจริญสมาธิ เข้าออกระหว่าง อุปจาระ และ อัปปนา โดยพิจารณาธรรมะลงสู่ไตรลักษณ์ในอุปจาระ
เคยบวชอยู่ 1 ปี เต็ม ที่วัดพระพุทธบาทตากผ้า กับ ครูบาพรหม ซึ่งเต็มไปด้วยพรหมวิหารธรรม แต่ไม่ได้สมาธิสักครั้งจนท้อใจ และเห็นว่าเราคงปฏิบัติไม่ได้ผลแน่
มาเกิดกำลังใจขึ้นมาใหม่เมื่อพบแนวอาจารย์ทูล ที่ท่านใช้แนวเดียวกับอาจารย์จวน เพียงแต่ไม่ต้องฝึกจนได้สมาธิก่อนแล้วจึงพิจารณาธรรม แต่ให้พิจารณาธรรมไปได้เลย ส่วนสมาธิฝึกเมื่อต้องการพักเท่านั้น
และได้รับคำยืนยันจากหลวงพ่อบุญส่ง ศิษย์อาจารย์ทูล ซึ่งท่านอธิบายข้อสงสัยจนกระจ่าง ถึงผลของการฝึกแนวอาจารย์ทูล เช่น ท่านได้สมาธิที่เกิดขึ้นตอนที่เจริญสัมมาทิฐิอย่างสมบูรณ์เต็มที่เพียงครั้งเดียวก็เพียงพอต่อการสำเร็จมรรคผลขั้นต้นแล้ว
ปัจจุบันใช้แนวสติปัฏฐานของพี่น้องชาวลานธรรม และแนวสัมมาทิฐิของอาจารย์ทูลอยู่ครับ

รู้สึกว่าตัวเองเลินเล่อเป็นอย่างยิ่งเลยครับ ที่เขียนไปว่าได้พบmorning_gloryเป็นวันแรกวันเดียวกับพี่โจ้ ที่จริงแล้วผมเจอกับmorning_gloryก่อนพี่โจ้ครับ

เพศชาย อายุ 40 ปี ทำงานเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ สนใจธรรม และปฏิบัติธรรมมาเรื่อยๆ ตั้งแต่เป็นนักเรียน
สนใจธรรมของครูบาอาจารย์ทุกสาย โดยเฉพาะสายพระป่า ปัจจุบันปฏิบัติเน้นแนวสติปัฏฐานสี่
ติดตามลานธรรมมาโดยตลอด เพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติ หวังความหลุดพ้นเป็นหลัก

สนใจปฏิบัติธรรม คิดว่าจะเป็นทางแก้ปัญหาให้แก่ชีวิตตนเองได้    ปกติปฏิบัติธรรมโดยการนั่งสมาธิภาวนาพุทโธ  แต่ไม่ได้ทำเป็นประจำ  เพราะกิเลสมันบังคับให้นอนหลับไปเสียก่อน :-) คิดว่าน่าจะได้ประโยชน์จากลานธรรมมาก

ผมชื่อณภัทร บุญแสง ครับ ชื่อเล่นว่าป็อป(POP) อายุ 18 ปี ตอนนี้กำลังศึกษาอยู่ที่คณะวิศวกรรมศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เริ่มสนใจศึกษาพุทธศาสนาตั้งแต่ชั้น ม.6 ตอนสมัยก่อนนั้นผมเป็นคนที่มีความยึดมั่นถือมั่นมาก และโทสะแรง พอมาได้พุทธศาสนาช่วยก็ทำให้อารมณ์ต่างๆเหล่านี้คลายลงไปได้พอสมควรทีเดียว ตอนแรกๆก็ศึกษาคำสอนของหลวงพ่อฤาษีลิงดำ ตอนนั้นผมรู้สึกจะบ้าอิทธิฤทธิ์มาก หลวงพ่อท่านสอนแต่สมถะไม่สอนวิปัสสนา ผมก็เลยรู้สึกว่าที่สุดของพุทธศาสนามันเท่านี้ ก็ศึกษาเรื่อยมา ท่านก็บอกว่านิพพานนี้ไม่สูญนะเป็นเมือง ใครเขาว่าอย่างไรก็เป็นเรื่องของเขา เขาไม่ได้ปฎิบัตินี่จึงไม่เห็น คำพูดนี้แหละครับที่ผมคิดว่าเป็นการสร้างกรอบทางความคิดอย่างดีทีเดียว ใครหลงเชื่อเข้าไปก็ติดอยู่อย่างนั้น กว่าจะรู้ตัวได้ก็แทบแย่ ต่อมากรณีธรรมกายดังขึ้น เห็นเขาเถียงกันเรื่องนิพพานเป็นอัตตาหรืออนัตตา ก็กลับมาพิจารณาสิ่งที่เราเชื่อว่านิพพานที่หลวงพ่อฤาษีสอนนี่มันก็เข้าข่ายเป็นอัตตานี่นา เลยคิดว่าเรามาผิดทางแล้ว ก็เลยเลิกเชื่อแล้วหันมาอ่านคำสอนที่ถูกในตำราทั่วไป แล้วผมก็เห็นว่าในwebsite pantip.com มีกระทู้ธรรมะเยอะเหมือนกัน ก็เลยเข้ามาอ่าน ต่อมาก็รู้ว่ามี larntum ขึ้น ก็เข้ามาอ่านอยู่เรื่อยๆ แต่ไม่เคยแสดงความคิดเห็นลงไป เพราะยังไม่มีภูมิความรู้พอที่จะโต้ตอบกับพี่ๆทั้งหลาย ก็ดีใจครับที่ในinternet ของเรานี้ยังมี website ดีๆอย่างนี้อยู่ คนเขาจะได้เลิกว่าใน internet นี้มีแต่ของไม่ดี ก็ขอให้พี่ตั้งใจทำต่อไปเรื่อยๆนะครับ