มีแฟนเป็นผู้หญิงจะบาปหรือเป็นการผิดศีลธรรมข้อไหนหรือเปล่าคะ
ผู้หลงทาง

ถามกลับ ว่า ระดับไหน ครับ
ถ้า ระดับ กรรมบถ ต้องใช้ เกณฑ์ องค์ของศีล ตัดสิน ดูประกอบ
          ศีลเป็นอาภรณ์อันประเสริฐ ที่
          http://84000.org/tipitaka/book/bookpn02.html
ถ้า ระดับ การขัดเกลา ก็เป็น กามวิตก ครับ

จะเป็นหญิง หรือชาย ก็บาปได้ทั้งนั้น..
ถ้าไปกระทำกรรมที่สร้างเป็นผลที่จิตใจเศร้าหมอง  ขุ่นมัว  วิตกกังวล
-----------------------------------------------------------------------------------------------
เพราะบุญคือความ สะอาดของจิต ตรงข้ามกับ บาปนั้น  ซึ่งปกติ ท่านเอาศีล เป็นทางดำเนิน..ในเบื้องต้น ... ก็จะลด บาปกรรม ลงตามลำดับ.
=======================================

            ความรักคือความทุกข์    ความรักคือความสุขชั่วขณะ    บาปคือความไม่ดี  บาปคือความไม่เป็นสิ่งยอมรับในสังคม    บาปคือการทำผิด กฏเกณฑ์ กติกาแห่งสังคม คุณผู้หลงทางควรคิดพิจารณาตัวเองเจ้าคะ
                                                                  God

ตอนคิดมีแฟนเป็นผู้หญิง
ตอนจับจองผู้หญิงมาเป็นแฟน
ยังไม่บาปครับ ถ้าหากสมัครใจทุกฝ่าย
โดยเฉพาะถ้าผู้ปกครองรับรู้และไม่กีดกัน

แต่ตอนมีแฟนเป็นผู้หญิง
อันนั้นอาจบาปเพราะคิด บาปเพราะพูด บาปเพราะกระทำการอันเป็นอกุศล
เพราะทนแรงเสียดทานจากรอบด้านไม่ได้
หรือเพราะฝ่ายหนึ่งเปลี่ยนใจ หรือกระทั่ง "นอกใจ" กันตามกาล

เป็นกรรม และแน่นอนว่าต้องรับผลของกรรมนั้น...

เรียนถาม พี่ดังตฤณ
       อ่านคำตอบของพี่แล้ว  สงสัยว่าไม่ผิดศีลข้อ 3 หรือคะ สมัยเรียนมีน้องมาปรึกษาเรื่องนี้  ไม่ทราบจะแนะนำเขาอย่างไร ได้แต่รับฟังเท่านั้น แต่ในใจตอนนั้นก็รู้สึกขัดแย้งในเรื่องที่น้องเขาปรึกษา
       ตอนนี้ทำงานพบอะไรแปลกเยอะขึ้น รู้สึกว่าเป็นเรื่องส่วนตัว  ขอให้เขามีความสุข และไม่ทำความเดือดร้อนให้คนอื่นก็พอ  แต่ใจก็ยังรู้สึกแปลกๆอยู่

เข้าใจว่าน่าจะเป็นวิบากส่งผลนะคะ ถ้าฝืนใจได้ก็จะดี
คงจะเหมือนกับกระทู้ 7254 เกี่ยวกับคู่เวร คู่กรรมมังคะ
แรงดึงดูดแห่งวิบากนี่ คงต้องอาศัยความฝืนใจด้วยสติสัมปชัญญพอสมควร

แล้วถ้าผู้ปกครองไม่รับรู้ และถ้ารู้ ก็คงไม่เห็นด้วยล่ะคะ จะบาปถึงขั้นไหน มีกรรมอะไรตามมา
ขอผู้รู้แนะนำด้วย เพราะก็ชอบผู้หญิงอยู่คนหนึ่งค่ะ แต่เธอยังไม่ตกลงด้วย

สาธุค่ะ    ขออนุญาตเสริม ดังรายละเอียดตาม links ข้างล่างนี้นะคะ

รายละเอียดของศีล ข้อ 3

วิธีพิจารณาศีลอย่างง่าย

ตัดใจเสิยเถอะครับ เพราะยังเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของความทุกข์ที่จะตามมาในภายหลัง และความไม่เหมาะสมของธรรมชาติจะทำให้เกิดความทุกข์ที่กรีดลึกลงไปในภายหลังแม้จะสมหวัง

สุดท้าย สัตว์ทั้งหลายย่อมเป็นไปตามกรรมของตนเอง สติและปัญญาเท่านั้นที่จะถอนตนให้พ้นจากกรรมที่ส่งผลอยู่ ไม่ให้กระทำกรรมที่จมลงไปอีก

สาธุ  ในธรรมของคุณ   vicha   ครับ   ผมว่านะ  ถ้าจะเลิกกันไปแบบฉับพลัน  จะเป็นการทรมานมากนะ    ลองพิจารณาดูดีๆนะ  โดยเฉพาะความคิดของคุณวิชานะ  ใช้ได้เลยนะ    แต่อย่างไรก็ตามถ้ายังตัดใจยาก  ก็ลองทำแบบค่อยเป็นค่อยไปดูนะครับ  ค่อยๆพิจารณาดู  ว่าอะไรควร  อะไรไม่ควร  แล้วเรารับผลของการกระทำนั้นได้ไหม   เรารักเขาจริงไม่อยากให้คนที่เรารักมีความสุขที่แท้จริงหรือ แล้วเราล่ะถ้าไม่หรอกตัวเอง  พิจารณาดีๆ  ว่าเราต้องการอะไรกันแน่    ถ้าพบทางที่เราพอใจ  และมีความสุข  โดยที่ไม่ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อนและมีความสุข  ทำเลยๆๆๆๆ

ดิฉันก็มีแฟนเป็นผู้หญิงอยู่กันมาเกือบจะ 9 ปี แล้วค่ะ บางครั้งก็สับสน แต่บางครั้งก็มีความสุข มีความทุกข์ปะบนกันบาง  แต่ก็พยายามที่จะตัดทีละน้อยๆ เพราะคิดว่าธรรมชาติไม่ได้สร้างให้คนเราต้องเป็นแบบนี้ แต่ยอมรับว่าการตัดใจลำบากมาก แต่จะพยายามใช้ธรรมะมาช่วยในการตัดใจให้มากที่สุด

ศีลข้อกาเม มุ่งหมายการคบชู้ทั้งที่มีเจ้าของแล้ว
หรือแม้ยังไม่มีเจ้าของ แต่มีผู้ปกครองก็เข้าข่าย
เท่าที่อ่านพบในพระไตรปิฎกจะมุ่งเน้นสองแง่นี้เป็นหลัก

อย่างไรก็ตาม ผมมองว่าการชอบเพศเดียวกันนับเป็นเรื่องทรมานใจมากพออยู่แล้ว
ที่คุณ opo กล่าวคือ "คิดว่าธรรมชาติไม่ได้สร้างให้คนเราต้องเป็นแบบนี้"
ความจริงผมว่าธรรมชาติของใครก็คือธรรมชาติของคนนั้น เป็นวิบากของคนนั้น
เช่นที่เราเคยทำกรรมในแบบที่จะต้องมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้
เสวยสุขทุกข์แบบนี้ ก็เพราะทำเหตุไว้ในทำนองนี้

สำหรับผู้หญิงจะมีความกระอักกระอ่วนน้อยกว่าชาย
เคยรู้สึกสงสารเพื่อนคนหนึ่งมากๆ เพราะเดิมทีอยู่ในสังคมผู้ชาย
แต่เพราะหน้าตาคล้ายผู้หญิง โดนล้อบ่อยเข้า ประกอบกับมีเพื่อน ก็ยอมรับสภาพ

เท่าที่ทราบ ถ้าปฏิบัติธรรมจนเห็นกายใจเป็นธาตุ ๔ ขันธ์ ๕ อายตนะ ๖ ได้เป็นปกติ
จิตจะค่อยๆ "คืนวิบากดำ" ทีละน้อย กระทั่งหายขาด กลับสู่ความเป็นเพศเดิมได้ในที่สุดครับ
ที่เห็นชัดและไวหน่อยจะเป็นสาวที่ชอบมีพฤติกรรมแบบทอมๆ จะเป็นผู้หญิงมากขึ้น
(พูดอย่างนี้เดี๋ยวถูกหาว่าเจาะจงใคร
ความจริงเห็นมาหลายรายจนเป็นสถิติที่เชื่ออยู่เป็นส่วนตัวครับว่าต้องให้ผลเสมอแน่นอน)

ขอบคุณมากค่ะ คุณดังตฤณ

เรียนคุณดังตฤณ
อยากจะขอคำแนะนำเพิ่มเติมค่ะ คือในอดีตก็ชอบแต่ผู้ชายมาตลอด จนมาเจอผู้หญิงที่มีลักษณะคล้ายผู้ชายคนนี้ คล้ายทั้งรูปร่างและนิสัย แต่เธอชอบผู้ชายเป็นปกติ ตอนแรก็ดีต่อกันแต่ต่อมามีสัมพันธ์ที่ไม่ดีต่อกันมากๆ แต่กลับยังอยากผูกสัมพันธ์กับเขาอยู่ ทั้งที่เขาก็ดูเฉยๆไม่ค่อยจะทำดีด้วย เจอกันทางmsnก็ไม่ทัก พอแยกกันมา ดิฉันสังเกตตัวเองพบว่า ตัวเองไม่ได้ชอบผู้หญิงคนอื่นแบบนี้ คือกลายเป็นว่าเป็นกับคนคนนี้คนเดียวค่ะ และพบว่ายังชอบผู้ชายอยู่ค่ะ
ขอเรียนถามว่า ลักษณะนี้เป็นคู่เวรคู่กรรมใช่ไหมคะ มีทางแก้อย่างไรคะ
ขอขอบคุณอย่างสูงค่ะ

เป็นไปได้ครับคุณยู
ถ้ามองออกมาจากมุมของอุปาทานขันธ์ ๕
ก็จะเห็นว่าความจริงเพศเป็นแค่อุปกรณ์หลอกล่อให้หลงยึดถือทางกาม
เหมือนกับธรรมชาติออกแบบ หรือออก "กฎ" มาให้หญิงคู่กับชายเท่านั้น
แต่ก็จะมีบางคน บางกลุ่ม ที่หลุดขั้วออกจากกฎธรรมชาติ
้ถ้าเป็นบางศาสนาจะประณาม กล่าวโทษ และตอกย้ำให้เป็นบาปผิดสถานเดียว
แต่ศาสนาเราอธิบายได้ว่าเป็นเรื่องของผลกรรมในอดีต
ถ้าชอบอะไรแบบผิดเพศไปเลยก็จัดว่าเป็นเรื่องของกรรมประพฤติผิดในกามจากปางก่อน
แต่ถ้าชอบแบบเฉพาะเจาะจงก็อาจเป็นกรณีพิเศษที่เคยครองคู่แบบหญิงชายมาก่อน
แม้พระพุทธองค์ก็ตรัสว่าสาเหตุอันดับหนึ่งให้มีความปฏิพัทธ์ได้แก่บุพเพสันนิวาส
การเกื้อกูลกันในปัจจุบันยังนับเป็นเรื่องรองลงมา

สิ่งที่สะท้อนถึงบุพเพสันนิวาสคือความรู้สึกผูกพันลึกซึ้งและความรักรุนแรง
เนื่องจากบุพเพสันนิวาสจะปรากฏในรูปของสัญญาเก่าที่เตือนให้จำภาวะคู่ระหว่างกันได้

ก็แล้วแต่เราจะเลือก เพราะเหมือนเป็นหมากทุกข์อีกหมากหนึ่งของสังสารวัฏ
เหมือนเราเจอคู่ครองเก่าตอนเขาแต่งงานออกเรือนไปแล้ว
หรือไม่ก็อายุต่างกันมาก หรือไม่ก็มีเหตุขัดแย้งอื่นๆ
เราเลือกที่จะปักใจก็ได้ ทั้งรู้ว่าจะเป็นทุกข์ในระยะยาว ก็ต้องยอมรับมัน
บางคนเห็นว่าสุขมากกว่าทุกข์ก็รับได้ แต่ส่วนใหญ่จะเป็นทุกข์มากกว่าสุข

คนปกติจะไม่มีทางเลือกอื่น แต่หากอยู่ในวงการภาวนา
เราสามารถเลือกที่จะไม่ปักใจ ไม่ยอมลงให้กับวิบากเก่าอันซับซ้อนน่าเวียนหัว
เพราะความสดชื่นทางใจแบบที่เรียกปีติสุขอันเกิดแต่วิเวกนั้น
ชดเชย หรือเอาชนะความผูกพันทุกชนิดได้

ทางแยกมีอยู่มาก ขึ้นอยู่กับใครปลงใจกับแยกใดครับ

_/|\_ พี่ดังตฤณ
ขอบคุณคุณ loognam ที่ให้รายละเอียดเพิ่มเติมค่ะ

เรียน คุณดังตฤณ
-ทางแยกมีอยู่มาก ขึ้นอยู่กับใครปลงใจกับแยกใด

หากเราเลือกแยกบุพเพสันนิวาส หรือวิบากกรรมเก่า ก็เท่ากับว่า
เราทรยศต่อตัวเองที่ตั้งใจในสายทางแห่งพระธรรมนี้ และยอมแพ้
ต่อกิเลสที่จรมาโดยสิ้นเชิงใช่ไหมคะ

และหากเห็นว่าการเสียสละตนเอง เพื่อให้เขาคนนั้นไม่ต้องเจ็บ
ปวดรวดร้าว โดยให้เขาได้เป็นสุขทางใจ จะถือว่าเป็นการเสียสละ
ตนเองที่ผิดอย่างไม่น่าให้อภัย เป็นการก่อภพก่อชาติต่อหรือไม่คะ

ขอบพระคุณค่ะ

ขอบคุณมากๆค่ะ คุณดังตฤณ ความจริงถ้าเขาเองก็มีความรู้สึกเหมือนกัน ก็คงไม่มีปัญหา แต่กลับเป็นตัวดิฉันคนเดียวที่รู้สึกผูกพันห่วงหา เขาเองกลับไม่เห็นจะได้รับผลของภาวะคู่แต่อดีตบ้าง คงเพราะแต่ละคนได้รับผลกรรมไม่เท่ากันมังคะ
ตั้งแต่ช่วงแรกแล้ว ก็รู้ว่าคงไม่ดีแน่ถ้าจะรู้สึกแบบนี้ แล้วก็เกิดเรื่องไม่ดีจนได้ ถามตัวเองว่าถ้ายังเข้าไปหาเขาอยู่ อาจเกิดความขัดแย้งแรงกว่านี้ก็ได้
จะไปปฏิบัติธรรม7วันค่ะ เผื่อว่าถ้าล้างความรู้สึกนี้ได้ จะได้เป็นไทแก่ตัวเสียที

คุณธิดาธรรม

การเสียสละจัดเป็นความดีชนิดหนึ่งครับ
หากยังอยู่ในร่างแหของความดี
ก็คือยังติดอยู่ในวังวนของสังขารธรรม
ยังอยู่ใต้อาณัติของความไม่รู้อยู่วันยังค่ำ
เมื่อยอมอยู่ใต้ความไม่รู้ ทุกอย่างก็จะดำเนินไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ถ้าเห็นภพชาติได้หลายๆฉาก
ก็จะรู้ว่าวันนี้เรา ต้อง เสียสละ บางทีเพราะเคยทำร้ายเขามา
และวันหนึ่งเราอาจกลับไปทำร้ายเขาอีก

คุณยู

ขอให้สมความปรารถนานะครับ สละเถอะครับ
ถ้าไม่ได้รักกันทั้งคู่ แสดงว่าเราไม่ได้เคยเป็นคู่สร้างมากับเขาอย่างแท้จริง
ทำนองเดียวกับรักข้างเดียวแบบหญิงชายนั่นแหละ
อาจเพราะเคยทำให้เขาเจ็บปวดทรมานมาในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่งก็ได้

เรียนถามพี่ดังตฤณครับ ผมสงสัยอย่างหนึ่งมานานแล้วครับ
ว่าถ้าระดับแฟนนี่จะเข้าขอบเขตของผิดศีลข้อ 3 ไหม เช่น
การแย่งแฟนคนอื่น การนอกใจแฟน หรือการทิ้งแฟนไปเป็นต้น
ผมยังไม่มีหรอกครับพี่ เพียงแต่ว่าสงสัยหน่ะครับ ^__^

ถ้ารู้อยู่แล้วจงใจแย่งชิง คงเรียกว่าศีลด่างมั้งครับนิพ
แต่ถ้าแค่คบกันแบบเพื่อน แล้วเปลี่ยนใจมาชอบเองก็คงไม่ผิดศีล
แต่อาจผิดใจกัน แล้วก็มีเรื่องเดือดร้อนติดตามมาอย่างคาดไม่ถึง

เรื่องความถูกความผิดล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องที่มนุษย์คิดเอา ตัดสินเอาตามพื้นจิตพื้นใจของตัวเอง
แต่เรื่องศีล เรื่องกรรมวิบาก เรื่องความยุติธรรมของธรรมชาติ ไม่มีใครรู้จริงเท่าพระพุทธเจ้า
บางทีผิดกฎหมายชัดๆ แต่อาจไม่ผิดศีลแม้แต่นิดเดียว
(เช่นกฎหมายบางข้อถูกตราขึ้นเพื่อสนองเจตนารมณ์ของเผด็จการ)
หรือบางทีเรารู้สึกผิด แต่ความจริงไม่ใช่ผิดศีล เป็นเพียงผิดที่ความรู้สึก
(เช่นอยู่ๆหมาแมวโดดใส่ล้อรถ ดิ้นแหงกๆตายให้ใจเสีย เกือบร้อยทั้งร้อยนึกว่าผิดศีลเข้าเต็มเปา)

และเพราะเหตุที่ยังสงสัยเรื่องดีชั่ว ลังเลเรื่องศีล อันไหนพาไปนรก ไปสวรรค์ ไปนิพพาน
มนุษย์จึงยังถูกร้อยรัดไว้ด้วยสังโยชน์ข้อที่ว่าด้วยสีลลัพพตปรามาส
ใครทำให้ขาดลงได้ด้วยมรรคผลขั้นแรก ก็คงสิ้นสงสัย ไม่ต้องถามใครไปเองครับ
เพราะฉะนั้นสรุปคืออยากตอบตนเองได้เรื่องศีล ก็บำเพ็ญเพียรให้ถึงมรรคถึงผลกันเถิด

ถาม พี่ดังตฤณ

แล้วกรณีของคนบางคนที่เป็น พ่อ-ลูก,ศิษย์-อาจารย์ กันมาในอดีต แต่ชาตินี้กลับมาเป็นคนรักกัน  ซึ่งเบียดบังคู่บุพเพสันนิวาสจนตกขอบไป นั้นเกิดจากกรรมอะไรหรือครับ?(ผมเคยอ่านหนังสือเล่มหนึ่งที่หลวงปู่บุดดาทักลูกศิษย์ผู้ชายที่พาภรรยาไปกราบหลวงปู่ ว่า"ไอ้นี่มันเอาลูก(ลูกชาติก่อน)เป็นเมีย")

แล้วคู่บุพเพสันนิวาสที่ต้องมีเหตุให้ไม่สามารถคู่กันได้ เพราะกรรมอะไรหรือครับ?(เคยได้ยินมาว่า คนที่ชอบขัดคอกันเวลาทำบุญจะส่งผลให้เกิดไกลกันใช่หรือเปล่าครับ)

ถ้าเคยเป็นพ่อลูก หรือเป็นญาติมิตรในเครือวงศ์เดียวกันตามฐานะจริงๆกันมา
เช่นเป็นพ่อก็เลี้ยงลูกด้วยจิตเมตตาแบบพ่ออย่างแท้จริง
โอกาสที่เกิดใหม่ชาติใกล้แล้วจะคิดแบบแฟนนั้นยากครับ ความรู้สึกด้านนั้นจะถูกสัญญาเก่ากดไว้
เรื่องคิดอยากครองเป็นคู่แทบจะเป็นไปไม่ได้
แต่ก็ไม่แน่ ถ้าชาติปัจจุบันมักมากในกามคุณ ไปคว้ามาแบบหุนหันพลันแล่นก็อีกเรื่องหนึ่ง
หรือถ้าอดีตชาติไม่ได้อยู่ใกล้ชิดเลี้ยงดู ไม่ได้มีสถานการณ์เกื้อกูลอบอุ่นแบบพ่อลูก
ความที่เคยให้สายเลือดกันมาก็อาจก่อความรู้สึกไว้วางใจ สนิทใจเป็นพิเศษ
แล้วค่อยๆแปรเป็นความรู้สึกฉันชายหญิงตามธรรมชาติโดยไม่รู้สึกตะขิดตะขวง
เนื่องจาก "ชาติภพ" คือความลืม ในเมื่อลืมแล้วก็ไม่มีอะไรติดค้างไว้ในอดีตแล้ว

ส่วนที่ว่าความสัมพันธ์แบบใดจะมาชนะบุพเพสันนิวาส อันนี้ก็เป็นไปได้ยากอีก
เพราะถ้าเป็น "บุพเพสันนิวาส" ตามความหมายอันแท้จริง
จะต้องเคยครองคู่ ร่วมทุกข์ร่วมสุข ฝ่าฟันแล้วสุขสมด้วยกันมาก่อน
มีลูกให้ช่วยกันเลี้ยงดูด้วยกันมาก่อน มีความจากพรากอันน่าอาลัยมาก่อน
และโดยเฉพาะอย่างยิ่งปัจจัยสำคัญอย่างสูงคือเคยทำบุญในพุทธเขตร่วมกันมาก่อน
(จะทำบุญร่วมกันในศาสนาไหนก็ได้ ที่ไม่ใช่ลัทธิความเชื่ออันนำไปสู่อบาย
แต่ทำบุญร่วมกันในพุทธเขต มีกำลัง มีความสว่างสูงส่งเหนือสิ่งอื่นใด)

ที่บอกว่าความสัมพันธ์ด้านอื่นมาชนะบุพเพฯ
เราจะไปรู้ได้อย่างไรครับว่าคนที่มาแย่งไปเขาไม่มีบุพเพฯกันมา
อาจจะยิ่งกว่าเรา หรือทำบุญด้วยกันมาเหนือเรา
(นี่ไม่รวมปัจจัยแทรกซ้อน เช่นรูปสมบัติ คุณสมบัติอันปฏิเสธไม่ได้ในปัจจุบันของตาอยู่)

อยากให้สรุปลงด้วยความเห็นว่าภพชาติ ความสัมพันธ์ และสายใยต่างๆนั้นซับซ้อน
มีความไม่แน่นอนเป็นความหวังได้ด้วยเหตุปัจจัยอันลึกลับเกินหยั่ง
ทำใจไว้แต่แรกว่าเราทุกคนเป็นนักเดินทางผู้โดดเดี่ยว จะได้สบายใจในระยะยาวครับ

ขอบคุณพี่ดังตฤณครับ คำตอบของพี่ไม่เพียงแต่จะแก้สงสัยเจ้าหนูจำไม
อย่างผม แต่ยังแสดงธรรมให้ถูกใจผมอีกด้วยครับ เหมือนเดิมครับพี่
ผมจะเพียรภาวนาบำเพ็ญเพียรตามที่พี่ชี้แนะ เพื่อไม่ให้พี่เสียแรงที่
อบรมสอนสั่งเด็กดื้อคนนี้เสมอมาครับ :-D

สาธุค่ะ พี่ดังตฤณ

        หลังจากที่น้องเคยคิดว่า พี่เป็นซุปเปอร์แมน + อุตร้าแมน คอยช่วยเหลือน้อง ๆ ในทางธรรมแล้ว น้องยังพบว่า พี่เป็นศิราณี , นักจิตวิทยา + นักสังคมสงคราะห์ ฯลฯ และอื่น ๆ อีกมากมาย ู^__^

ชื่นชมประภาส ชลศรานนท์ นะคะ เคยคิดว่าถ้าประภาสมาศึกษาทางธรรมแล้วจะเป็นอย่างไร
ตอนนี้คิดว่า คงไม่เท่าหรือไม่เกินไปกว่าคุณตุลย์

ผมส่งหนังสือวิมุตติปฏิปทาไปให้คุณประภาสแล้วครับ
เพราะเห็นเหมือนคุณ pat นั่นแหละครับ
ส่วนพี่เขาจะสนใจหรือเปล่าก็แล้วแต่เขาหล่ะครับ

^_^ อนุโมทนาด้วยค่ะ คุณโย

อะไรมีความสุข และไม่เบียดเบียนผู้อื่นทำไปเถอะไม่บาปหรอก
การมีแฟนเป็นผู้หญิงไม่เห็นจะเบียดเบียนใคร
ตัวผมกลับอิจฉาเสียอีก ไม่เป็นมีดีอะไร เอาแต่คนสวยๆ ไปหมดแล้วจะเหลืออะไรให้ผม

^_^

มีแฟนจะเป็นหญิงหรือชาย
ถ้าเป็นฆราวาสก็ไม่บาปครับ
ไม่ผิดศีล
แต่ถ้าพ่อแม่เค้าไม่อนุญาต มีเพศสัมพันธ์กันก็ศีลขาดครับ

เราจะพิจารณาแค่ศีลเหรอคะ?
แรงกดดันที่ได้รับจากสภาพแวดล้อมอันทำให้ตนเองและแฟนทุกข์ไม่นำมาพิจารณาหรือคะ?

เราปฏิบัติเพื่อให้มีศีลบริสุทธิ์แต่ทุกข์ใจงั้นหรือ?
หรือว่าเราปฏิบัติเพื่อให้หมดทุกข์

ทุกข์ใจเรื่องเล็กเพ่
ไปเกิดทุคติภูมิแล้วจารู้สึก
ผิดศีลอะ มีให้เลือกสี่อย่าง
สัตว์เดรัจฉาน เปรต อสุรกาย สัตว์นรก

วันนี้ไปงานแต่งงานเพื่อนสมัยมอต้นมาค่ะ ตอนที่เดินเข้าไปในงาน เกิดความรู้สึกเลยว่าความรักผู้หญิงด้วยกันให้อนาคตเราอย่างนี้ไม่ได้ สักวันพอเราแก่ หมดโอกาสมีคู่ตามธรรมชาติ ซ้ำผู้หญิงที่เรารักก็ใช่จะมั่นคงเป็นหลักให้ได้ ต่อให้สมหวังก็คงไม่ยั่งยืน ก็คงต้องอยู่อย่างเดียวดาย กับความฝันที่ไม่เคยเป็นจริง กับความรักที่ไม่ได้เป็นแก่นสารอะไร
เลยปล่อยวางได้มากขึ้น คิดว่าขึ้นคานตามธรรมชาติยังดีกว่าผิดธรรมชาติจนหาคู่ไม่ได้นะคะ
แต่ก็ใจหาย ถึงไม่ใช่คนรัก แต่ก็ยังรู้สึกว่าเป็นเพื่อน แล้วก็ต้องขาดลอยหายไป อย่างนั้นหรือ ชีวิตก็อย่างนี้เอง มีธรรมเป็นที่พึ่งดีที่สุดค่ะ