|
ปณฺฑุปลาโสว ทานิสิ ยมปุริสาปิ จ ตํ อุปฏฺฐิตา อุยฺโยคมุเข จ ติฏฺฐสิ ปาเถยฺยมฺปิ จ เต น วิชฺชติ . . . ฯ ๒๓๕ ฯ บัดนี้ เธอแก่ดังใบไม้เหลือง ยมทูตกำลังเฝ้ารออยู่ เธอกำลังจะจากไปไกล แต่เสบียงเดินทางของเธอไม่มี (ต่อคาถาที่ ๒๓๖) Like a withered leaf are you now, Death's messangers wait for you. You are going to travel far away, But provision for your journey you have none. |